تجزیه و تحلیل چارچوب SEBI در مورد مسئله اجباری اوراق بهادار بدهی

هیئت اوراق بهادار و مبادله هند (SEBI) در تاریخ 26 نوامبر 2018 معرفی کردچارچوببرای اجرای اعلام بودجه 2018-19 که یک چهارم از نیازهای مالی نهادهای بزرگ را موظف کرد که به طور اجباری از بازار بدهی برآورده شوند. اولیههدف، واقعگرایانهدر پشت این چارچوب ، پرداختن به اعتماد بیش از حد شرکت ها به بانک ها برای بودجه شرکت ها و بالا بردن بازار اوراق بهادار شرکت در هند بود. این چارچوب از جمله ، دستورالعمل های مفصلی را در مورد کاربرد آن ، الزامات افشای شرکتهای بزرگ ، مسئولیت های مبادله سهام ، جزئیات پیشرفت عملیاتی کردن چارچوب در طی یک دوره سه سال ، مجازات برای نقض و قالب برای افشای ارائه می دهد. این تحقیق بر تجزیه و تحلیل چارچوب حاضر در مورد موضوع اجباری اوراق بهادار بدهی توسط شرکت های بزرگ و برجسته کردن موضوعات اصلی که حتی امروز بدون جواب مانده اند ، تمرکز دارد.

بیان مشکل

شناسایی منبع مالی ، اتخاذ تصمیم تأمین مالی یا تصمیم گیری در مورد ساختار سرمایه یک شرکت ، همه در اختیار و احتیاط مدیریت شرکت هستند. SEBI از طریق چارچوب خود دوره پیشرفت بسیار کوتاهی را برای انحراف از منابع مالی دیگر به مسئله اجباری اوراق بهادار بدهی برای 25 ٪ از وام های افزایشی ارائه داده است. عدم رعایت دستورالعمل فوق الذکر منجر به اعمال مجازات ها خواهد شد. تعدادی از مشکلات در این چارچوب وجود دارد که شامل تبدیل اجباری منبع مالی ، تأمین مجازات و سایر موارد مربوط به گنجاندن وام های پشتیبانی نشده و محرومیت وام های تجاری خارجی از چارچوب و سایر موارد حادثه ای است.

چارچوب SEBI در مورد مسئله اجباری اوراق بهادار بدهی

چارچوب صدور اجباری اوراق بهادار بدهی توسط شرکتهای بزرگ از 1 آوریل 2019 برای اشخاص پس از سال مالی و 1 ژانویه 2020 برای اشخاص پس از سال تقویم به اجرا در آمد. این چارچوب برای کلیه نهادهای ذکر شده که دارای هر یک از اوراق بهادار مشخص شده ، اوراق بهادار بدهی یا سهام ترجیحی قابل بازپرداخت غیر قابل تبدیل هستند در یک بورس شناخته شده مطابق با SEBI (لیست تعهدات و الزامات افشای) 2015 و دارای مدت طولانی برجسته است. وام گرفتن مدت 100 کروس INR یا بیشتر با دوره بلوغ بیش از یک سال و رتبه بندی اعتباری AA و بالاتر در صورت وام های بانکی پشتیبانی نشده یا اوراق وانیلی یک نهاد که هیچ پشتیبانی ساختاری ندارند. این چارچوب همچنین کاربردی در بانکهای تجاری برنامه ریزی شده را به ویژه از بین برد.

کلیه نهادهایی که معیارهای فوق را برآورده می کنند ، به عنوان "شرکتهای بزرگ" طبقه بندی می شوند و تحت این چارچوب موظف شده اند که کمتر از 25 ٪ از کل وام های افزایشی را به دلیل صدور اوراق بهادار بدهی در طول سال مالی متعاقب آن جمع کنند. به عنوان "شرکت های بزرگتر" شناخته شده است."وام گرفتن افزایشی" به آن دسته از وام هایی اشاره می کند که بلوغ آنها بیش از یک سال است ، صرف نظر از استفاده از چنین وام هایی برای بازپرداخت ، بازپرداخت یا موارد دیگر ، اما شامل وام های تجاری خارجی و وام های بین شرکت بین والدین و شرکت های فرعی نیست.

نیاز اولیه پیروی از این الزامات سالانه است. در صورت کمبود یا ناتوانی در انجام شکلات فوق ، این نهاد توضیحی را برای بورس اوراق بهادار ارائه می دهد که چرا قادر به تحقق چنین کمبود برای دو سال اول نبود. از سال مالی 2020 ، یعنی سال سوم ، الزام اجباری وام های افزایشی از اوراق بهادار بدهی توسط شرکت های بزرگ باید بر خلاف سالهای اولیه ، در یک بلوک مداوم دو سال برآورده شود. با این حال ، در صورت کمبود در پایان بلوک دو سال ، شرکتی که چنین کمبودی دارد باید جریمه پولی 0. 2 ٪ از کمبود بورس را بپردازد.

موضوعات و چالش های کلیدی در چارچوب حاضر

اولین و مهمترین مسئله در مورد این چارچوب ، طرح تبدیل اجباری از منابع دیگر تأمین مالی به موضوع اوراق بهادار بدهی است. این چارچوب در ابتدا با رویکرد "مطابقت یا توضیح" آغاز می شود ، به این معنی که مطابق با الزامات بیان شده در چارچوب باشد یا توضیحی برای چنین عدم رعایت ارائه می دهد. با این حال ، پس از دو سال ، یعنی از سال مالی 2020 ، این چارچوب در صورت عدم رعایت یا کمبود ، مالیات جریمه پولی را فراهم می کند که باعث می شود "شرکت های بزرگ" به جای داوطلبانه ، به الزامات رعایت کنند. طرحی که مطلوب است.

نکته مهم ، تصمیم در مورد گزینه تأمین مالی برای شرکت ، تصمیم مدیریتی است که توسط مدیران مالی با احتیاط ، دلایل تجاری و رویکرد اصولی با تصویب هیئت مدیره گرفته شده است. SEBI گفته است که این بخشنامه را برای پیشبرد اختیارات و دستورالعمل های خود در بند 11 (1) قانون SEBI 1992 صادر کرده است. با این حال ، با وجود قدرت های گسترده و گسترده برای تنظیم بازار اوراق بهادار به SEBI ، هنوز هم یک نظارتی استبیش از حد به انتخاب امور مالی که یک شرکت باید از آن انتخاب کند و نسبت چنین امور مالی در کل ساختار سرمایه این شرکت را انتخاب کند ، بیش از حد.

در این چارچوب مقرر شده است که ابزارهای بدهی اشخاص دارای رتبه اعتباری AA و بالاتر از درجه اول برای اطمینان از سرویس دهی بدهی که منجر به افزایش تقاضا و حمایت از سرمایه گذار می شود. با این حال ، این سرمایه گذاران از حمایت کامل را تضمین نمی کند ، همانطور که ما در فروپاشی بدنام و پیش فرض اوراق قرضه IL& FS و Essel شاهد بودیم که در آن بسیاری از صندوق های متقابل و موسسات مالی در معرض دید زیادی قرار داشتند. تغییر بودجه شرکت ها از بانک ها و موسسه مالی به بازار اوراق بهادار شرکت ها ممکن است استرس را از بانک ها تسکین دهد ، دارایی های غیر عملکردی را کاهش داده و بر وام بخش اولویت تمرکز کند ، تا حدودی به دلیل این واقعیت که حتی وام های پشتیبانی نشده که از طریق وثیقه ایمن نیستنددارایی ها همچنین تحت این چارچوب برای واجد شرایط بودن در نظر گرفته می شوند. بنابراین ، خطر کاهش نمی یابد بلکه فقط از یک بار به دیگری منتقل می شود.

هدف از استثناء وام های تجاری خارجی از محدوده این چارچوب از نظر الزام INR 100 Crores وام های برجسته ، تمایز بدهی وام گرفته شده از منابع مالی دیگر که بر انتقال از بودجه شرکت ها از طریق بانک ها به اوراق بهادار بدهی و وام گرفتن از وام گرفته شده استدر خارج از کشور از منابع دیگر که تأثیر مستقیمی در هدف پشت چارچوب ندارند. با این حال ، گنجاندن چنین وجوه تحت این چارچوب باعث می شود تعداد بیشتری از نهادها به جای دامنه تغییر عمدی به منابع خارجی برای دور زدن چارچوب ، به سمت بازار اوراق قرضه شرکت در هند حرکت کنند.

سرانجام ، شرکت های بزرگ ممکن است داوطلب شوند که اگر هزینه افزایش چنین مالی از طریق صدور اوراق بهادار بدهی بیشتر از جریمه پولی باشد ، جریمه پولی خفیف 0. 2 ٪ از این کمبود را تحمل کنند. این امر در درجه اول به این دلیل است که مسئله اوراق بهادار بدهی محاصره می شودافزایش هزینهدر مورد تعهدات نظارتی ، مدیریت مسئله و سایر رویه ها و تشریفات در مقایسه با تأمین اعتبار وام که نسبتاً ارزان تر است. این درحالی است که SEBI در صورت صدور ابزارهای بدهی از الزام سپرده های امنیتی چشم پوشی کرده است تا آن را جذاب تر و کمتر دست و پا گیر کند.

پیشنهادات و توصیه ها

آمار مربوط به تأمین مالی اوراق بهادار و تأمین مالی بانکی این بینش را برای ما فراهم می کند که به عنوان سهم کل اعتبار شرکت ، تغییر قابل توجهی به سمت بازار اوراق قرضه رخ داده است. بازار اوراق قرضه شرکت از 37 ٪ در سال 2012-13 به 51 ٪ در سال 2016-17 سال حتی قبل از معرفی چارچوب حاضر به دست آورد. از این رو ، ما باید دوباره ارزیابی کنیم که آیا ما به یک چارچوب اجباری برای وام های شرکت های بزرگ نیاز داریم یا یک راهنما که از نظر ماهیت نرم است تا بتواند به اندازه کافی برای انتقال داوطلبانه فراهم شود.

برای جلوگیری از نقاط ضعف ، دیگر رویکرد احتمالی باید پیش بینی آستانه ای باشد که در آن باید از بازار اوراق قرضه شرکت ها برای برآورده کردن نیازهای تأمین مالی به جای این که به تنهایی مشخص شود ، استفاده کند. این امر به ما امکان می دهد شرایطی را مورد بررسی قرار دهیم که اشخاص در هنگام هزینه تأمین مالی چنین بدهی از جریمه پولی بالاتر باشند. همچنین ، کاربردی وجود وام های بلند مدت را که دارای دوره بلوغ بیش از یک سال است ، فراهم می کند. ما باید افزایش دوره بلوغ را در نظر بگیریم زیرا بازار اوراق قرضه به طور کلی برای نیازهای صندوق بلند مدت است و "بیش از یک سال" می تواند یک دوره بسیار ناچیز برای شرکت ها برای انتقال به این چارچوب باشد. عملیاتی کردن کد ورشکستگی و ورشکستگی 2016 همچنین به روشی کمک کرده است تا با قرار دادن آنها در بالاتر از حق الزحمه دولت در ترتیب آبشار ، به منظور اولویت برای تعمیق بیشتر بازار اوراق بهادار شرکت ها ، در رفع ریسک های پیش فرض قرار بگیرد.

نتیجه

SEBI این چارچوب را با استفاده از شرکت های بزرگ با قصد و تلاش درست ، شماره اجباری اوراق بهادار بدهی را ارائه داده است. هدف اصلی این است که تمرکز مجدد تمرکز از بانک ها به اوراق بهادار بدهی برای بودجه شرکت ها برای تسکین استرس از بانک ها برای توسعه بازار بدهی شرکت ها در هند باشد. با این حال ، این چارچوب را می توان به عنوان یک شمشیر دو لبه با چند ضربه و از دست دادن توصیف کرد. در حالی که این چارچوب ممکن است منجر به تحول در بازار اوراق بهادار شود ، شرکت ها به همان اندازه که بازار انجام می دهد ، به دست نمی آورند. بررسی چارچوب با تجدید نظر و ادغام پیشنهادات ارائه شده برای موضوعات و چالش های کلیدی ، چشم انداز تجدید شده ای برای توسعه بازار اوراق بهادار ارائه می دهد. با این وجود ، در زمینه گسترده تر اصلاح بازار بدهی شرکت ها ، این یک آغاز در جهت درست است.