خطرات ابزارهای مالی

این تجزیه و تحلیل ریسک خلاصه ای از انواع اصلی ابزارهای مالی و خطرات مربوط به سرمایه گذاری در آنها را ارائه می دهد. این لیست جامع نیست و عوامل دیگری نسبت به موارد ذکر شده در اینجا می تواند بر ارزش ابزار مالی مورد نظر تأثیر بگذارد.

در ارزیابی اینکه آیا یک ابزار مالی برای یک سرمایه گذار مناسب است ، موارد زیر را باید در ذهن داشته باشید:

• سرمایه گذاران برای ارزیابی ابزار مالی مورد نظر باید تخصص و تجربه کافی داشته باشند.
• سرمایه گذار باید از خطرات مربوط به سرمایه گذاری در ابزار مالی مربوطه و بازاری که در آن معامله می شود ، آگاه باشد.
• سرمایه گذار باید خودش را با شرایط و ضوابط مربوط به ابزار مالی مربوطه و بازارهایی که در آن معامله می شود ، آشنا کند.
• سرمایه گذار باید بتواند یا به کمک مشاوران خود و چه با کمک مشاوران ارزیابی کند ، تأثیر عوامل خارجی ، مانند چرخه اقتصادی ، حرکات نرخ بهره و غیره ، می تواند بر سرمایه گذاری در ابزار مالی مربوطه باشد.

ابزارهای مالی شامل خطرات متنوعی هستند و قبل از تصمیم گیری در مورد سرمایه گذاری ، مهم است که با ماهیت ابزار مالی مورد نظر و خطرات مرتبط با آن آشنا شوید. تأکید بر این است که سرمایه گذاران هرگز بدون آگاهی از ریسک درگیر ، با توجه به قدرت مالی و تجربه چنین سرمایه گذاری ها ، معاملات با ابزارهای مالی انجام ندهند.

1 عوامل خطر عمومی

1. 1 ریسک اقتصادی

قیمت ابزارهای مالی به طور کلی با نوسانات اقتصادی ارتباط زیادی دارد. چرخه های اقتصادی هم در طول و هم در دامنه آنها متفاوت است و تأثیر آنها در بخش های مختلف صنعتی می تواند متفاوت باشد. در تصمیم گیری در مورد سرمایه گذاری ، باید به چرخه های اقتصادی عمومی ، به عنوان مثال ، در کشورهای مختلف و اقتصادهای مختلف توجه کافی داشته باشد. عدم توجه به این عوامل یا تجزیه و تحلیل نادرست تحولات اقتصادی هنگام تصمیم گیری در مورد سرمایه گذاری می تواند منجر به ضرر شود.

1. 2 خطر تورم

سرمایه گذاری ها باید با توجه به نرخ تورم و چشم انداز تورم در هر زمان معین ارزیابی شوند. در تصمیم گیری در مورد یک سرمایه گذاری ، باید برای بازده واقعی تخمین زده شده در طی دوره مشخص ، یعنی پس از کسر تورم از بازده اسمی ، توجه داشته باشد. بنابراین سرمایه گذاران باید ارزش واقعی دارایی های خود را از نظر بازده واقعی که می توان از آنها ارائه داد ارزیابی کنند.

1. 3 خطر اهرم

سرمایه گذاری های اهرمی نسبت به سرمایه گذاری هایی که شامل وام نمی شود ، نسبت به حرکات موجود در قیمت ابزارهای مالی خریداری شده بسیار حساس تر هستند. سرمایه گذاری در ابزارهای مالی که با اعتبار تأمین می شوند ، برای سرمایه گذاران خطرناک است. از یک طرف ، در صورتی که تحولات قیمت باعث می شود ارزش وثیقه زیر حد مجاز کاهش یابد ، ممکن است تماس های حاشیه ای برقرار شود. اگر سرمایه گذار نتواند وثیقه دیگری را ارائه دهد ، وام گیرنده ممکن است مجبور شود در یک لحظه نامطلوب ، ابزارهای مالی را در بازداشت خود بفروشد. ثانیا ، ضرر ناشی از حرکات نامطلوب در قیمت یک ابزار مالی ممکن است از میزان سرمایه گذاری اولیه فراتر رود. نوسانات قیمت ابزارهای مالی ممکن است بر توانایی سرمایه گذار در بازپرداخت وام تأثیر منفی بگذارد.

سرمایه گذاران باید آگاه باشند که به دلیل اعمال اعمال شده در خرید ابزارهای مالی با وجوه وام گرفته شده ، چنین سرمایه گذاری هایی نسبت به نوسانات قیمت نسبتاً حساس تر هستند. در نتیجه ، در حالی که سود بالقوه افزایش می یابد ، بر این اساس خطر ضرر رشد می کند. این بدان معنی است که خطر در چنین خریدهایی افزایش می یابد.

1. 4 خطر سیاسی

حتی اگر صادرکننده یک ابزار مالی کاملاً حلال باشد ، صادرکننده نمی تواند نتواند مدیر اصلی و یا علاقه به وام را در بلوغ بازپرداخت کند و وام حتی می تواند به طور پیش فرض به پایان برسد ، به عنوان مثال. از آنجا که صادرکننده به دلیل کنترل ارز ، تغییر در قانون و غیره نمی تواند ارز خارجی را بدست آورد. اقدامات دولت می تواند منجر به بی ثباتی اقتصادی و سیاسی شود.

در مورد ابزارهای مالی به ارز خارجی ، این خطر وجود دارد که سرمایه گذاران ممکن است به یک ارز بازپرداخت شوند که به دلیل کنترل ارز دیگر قابل تبدیل نیست. هیچ اقدامی نمی تواند از سرمایه گذاران در برابر خطر این نوع محافظت کند.

1. 5 خطر ارزی

سرمایه گذاری در ابزارهای مالی که در ارزهای خارجی مشخص شده است ، به طور کلی شامل ریسک ارز است ، زیرا نرخ ارز ارزهای فردی می تواند به میزان قابل توجهی نوسان کند. حرکات نامطلوب نرخ ارز می تواند منجر به ضرر مالی به سرمایه گذار شود. آن جنبه های ملموس که بر نرخ ارز تأثیر می گذارد ، به عنوان مثال ، سطح تورم در کشور مربوطه ، گسترش نرخ بهره با طراحی داخلی ، ارزیابی تحولات تجاری ، وضعیت سیاسی جهانی و امنیت سرمایه گذاری های مربوطه است. وضعیت سیاسی داخلی همچنین می تواند نرخ ارز ارز مورد نظر را تضعیف کند.

1. 6 خطر نقدینگی

نقدینگی پایین بازار می تواند فروش ابزارهای مالی با ارزش بازار را برای سرمایه گذاران دشوار کند. از یک طرف و از ویژگی های ابزار مالی و شیوه های معاملاتی از سوی دیگر ، باید بین نقص در حاصل از عرضه و تقاضا در بازار ، تمایز قائل شود.

نابودی ناشی از عرضه و تقاضای بازار به دلیل کمبود یا عدم تقاضای ابزارهای مالی با قیمت خاص است. در چنین شرایطی ، اجرای یا فروش سفارشات بلافاصله یا حتی اجرای بخشی از آنها و سپس با شرایط نامطلوب غیرممکن است. علاوه بر این ، هزینه معاملات می تواند بیشتر باشد.

به عنوان مثال ، نقص بودن به دلیل ویژگی های ابزار مالی یا شیوه های تجارت در بازار ممکن است نتیجه فرآیندهای انتقال وقت گیر برای معاملات سهام ذکر شده ، تأخیرهای طولانی در تسویه حساب به دلیل شیوه های بازار یا سایر شرایط تحت تأثیر تجارت باشد.

ناهمواری همچنین می تواند ناشی از کمبود نقدینگی موقت باشد ، که با فروش ابزارهای مالی به اندازه کافی سریع نمی توان آن را برآورده کرد.

1. 7 خطر ذهنی

قیمت بازار ابزارهای مالی نسبت به آنچه می توان احساسات بازار خوانده شد ، حساس است ، که با روندها و تحولات فعلی ، گرایش ها و رفتار بازیکنان بازار ، اخبار و نظرات سازندگان یا شایعات شکل می گیرد. قیمت بازار می تواند به دلیل چنین احساساتی ، صرف نظر از عملکرد واقعی آن عواملی که ارزش ابزارهای مالی را تعیین می کنند ، به شدت نوسان کنند. عملیات یا وضعیت شرکتهای ذکر شده در بازار.

1. 8 خطر ابزارهای مالی ثبت نشده

معاملات با ابزارهای مالی که برای تجارت در یک بازار تنظیم شده ثبت نشده یا پذیرفته نشده اند ، به عنوان مثالدر بورس سهام ایسلندی (NASDAQ ICLEAND) بسیار خطرناک تر از ابزارهای مالی ذکر شده است. در مورد ابزارهای مالی ثبت نشده ، اغلب عدم اطلاعات و شفافیت کمی وجود دارد ، i. a. اغلب اطلاعات قابل اعتماد در مورد صادرکنندگان آنها وجود ندارد. همچنین ، نقدینگی و تشکیل قیمت آنها به طور کلی پایین تر از ابزارهای مالی ذکر شده است ، به این معنی که ممکن است فروش ابزارهای مالی ثبت نشده بیشتر طول بکشد و قیمت گذاری آنها نامشخص تر است. علاوه بر این ، عملیات شرکتهای ثبت نشده اغلب از شرکتهای ثبت نام شده گسترده تر است ، اما عملکرد شرکتهای کوچکتر معمولاً نسبت به تغییرات در محیط اقتصادی و/یا تغییرات مربوط به عملکرد شرکت مورد نظر یا صنعت آن حساس تر است، و/یا شرایط سیاسی که منجر به عواقب اقتصادی می شود.

2 ریسک در انواع ابزارهای مالی

2. 1 اوراق قرضه

2. 1. 1 عمومی

اوراق قرضه ابزاری بدهی است که به موجب آن صادرکننده امنیت قول می دهد بدهی پولی خاص را در یک زمان مشخص در مورد شرایط بهره مندرج در امنیت به صاحب امنیت بپردازد. اوراق قرضه ابزاری است که توسط قانون مطالبات تحت پوشش قرار می گیرد ، یعنی خریدار اوراق قرض وام دهنده است و علیه صادرکننده (بدهکار) ادعایی دارد. شرایط اوراق ممکن است متفاوت باشد اما همیشه از قبل تعیین می شود ، مانند نرخ بهره و بازپرداخت بدهی. نرخ بهره ممکن است ثابت یا متغیر باشد و اوراق قرضه می تواند تورم نشانگر باشد یا نه تورم. اوراق قرضه ممکن است به حامل صادر شود یا به یک مالک خاص ثبت شود.

ویژگی های اصلی اوراق قرضه این است که بازده آنها با پرداخت بهره تعیین می شود و طبق این مورد ، افزایش قیمت امنیت است. اوراق قرضه برای مدت زمان مختلف صادر می شود ، یعنی بازپرداخت می تواند طی چند ماه یا سال انجام شود. بازپرداخت اوراق به موعد مقرر انجام می شود و علاقه به شرایط وام بستگی دارد. این معمول است که نرخ بهره اوراق قرضه با نرخ بازار (به عنوان مثال Reibor ، Libor یا Euribor) مرتبط باشد.

2. 1. 2 عوامل خطر

ریسک صادر کننده/خطر پرداخت بدهی

صادرکننده اوراق ممکن است به طور موقت یا دائمی نتواند سود خود را بپردازد یا وام را بازپرداخت کند. بدهی صادرکننده ممکن است با تحولات عمومی اقتصادی و یا به دلیل تغییر در ارتباط با عملیات یا بخش آن و یا شرایط سیاسی که منجر به عواقب اقتصادی می شود ، تغییر کند. اگر جریان نقدی صادرکننده بدتر شود ، این می تواند تأثیر مستقیمی بر قیمت ابزارهای مالی که در آن صادر می شود داشته باشد. به همین ترتیب ، رتبه اعتباری صادرکننده ممکن است به دلیل پیشرفت مثبت یا منفی فعالیت های خود تغییر کند.

خطر نرخ بهره

عدم اطمینان در مورد توسعه آینده سطح نرخ بهره به این معنی است که خریدار اوراق قرضه با نرخ بهره ثابت این ریسک را دارد که در صورت افزایش نرخ بهره ممکن است قیمت اوراق کاهش یابد. هرچه مدت وام طولانی تر باشد و میزان نرخ بهره پایین تر باشد ، اوراق قرضه نسبت به افزایش نرخ بهره بازار حساس تر است.

خطر پیش پرداخت

صادرکننده اوراق قرضه ممکن است شامل مقرراتی باشد که در صورت کاهش نرخ بهره بازار ، مبلغ آن را به صاحب اوراق قرضه می دهد. در نتیجه ، بازده واقعی می تواند نسبت به بازده مورد انتظار برای سرمایه گذار کمتر مطلوب باشد.

خطر تماس بگیرید

اوراق قرضه ممکن است مقرراتی داشته باشد که به صادرکننده اجازه می دهد اوراق قرضه را قبل از بلوغ فراخوانی کند ، به عنوان مثالاگر نرخ بهره بازار کاهش یابد. تخمین مدت اوراق قرضه که نامیده می شوند دشوار است. در نتیجه ، بازده تخمین زده شده در اوراق ممکن است به طور غیر منتظره ای تغییر کند.

خطرات مرتبط با انواع خاص اوراق قرضه

ممکن است خطرات اضافی در ارتباط با برخی از اوراق قرضه ، مانند یادداشت های نرخ شناور و یادداشت های نرخ شناور معکوس ، اوراق قرضه کوپن صفر ، اوراق قرضه خارجی ، اوراق قابل تبدیل ، اوراق بهادار ، اوراق بهادار ، اوراق بهادار و غیره وجود داشته باشد. در مورد اوراق قرضه این نوع ، سرمایه گذاران سرمایه گذاراناگر با خواندن دفترچه ها و شرایط و ضوابط خود ، خود را با خطرات خود آشنا می کنند و تا زمانی که اطمینان نداشته باشند که همه خطرات ناشی از آن را درک می کنند ، نباید چنین اوراق قرضه ای خریداری کنند.

در مورد یادداشت های فرعی ، سرمایه گذاران باید در مورد حقوق خود در مقایسه با سایر تعهدات صادرکننده سؤال کنند. اگر صادرکننده ورشکسته شود ، تا زمانی که سایر طلبکاران با اولویت بالاتر پرداخت نشده اند ، اوراق به این نوع پرداخت نمی شود.

اوراق قرضه قابل تبدیل این خطر را شامل می شود که سرمایه گذار بازپرداخت کامل را دریافت نکند ، بلکه فقط مبلغی معادل ابزارهای مالی اساسی در تاریخ موعد مقرر است.

2. 2 سهام (سهام)

2. 2. 1 عمومی

سهام گواهی حقوق سهامداران در یک شرکت با مسئولیت محدود است. این حقوق حقوق مالکیت مالی است که توسط قانون و اساسنامه شرکت مربوطه تعیین می شود. سهام مقاله تجاری است و مشمول کلیه قوانین سنتی است که در مورد چنین مقاله ای اعمال می شود ، از جمله در هنگام انتقال.

سهام به طور کلی از اوراق قرضه خطرناک تر است. این خطر به ویژه به دلیل نوسانات بالاتر در قیمت سهام نسبت به اوراق قرضه است. با این حال ، سرمایه گذاری در سهام می تواند سودآورتر از سرمایه گذاری در اوراق بهادار در طولانی مدت باشد. بازگشت سهام به دو شکل می رسد. در مرحله اول ، بازدهی به شکل تغییر در ارزش یا قیمت سهام مربوطه وجود دارد و ثانیا ، صاحبان شرکت های محدود می توانند انتظار داشته باشند که سود سهام خود را دریافت کنند. توزیع سرمایه گذاری در سهام با خرید سهام در بسیاری از شرکت های مختلف می تواند ریسک مرتبط با شرکت های محدود فردی را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.

2. 2. 2 عوامل خطر

ریسک سرمایه گذاری

هیچ حقوق ادعایی برای سهامداران در برابر صادرکننده سهم ، یعنی شرکت ، برخلاف اوراق قرضه وجود ندارد. سهامدار به سرمایه سهم کمک می کند و از این طریق سهم سود بالقوه شرکت را به دست می آورد. بنابراین این سرمایه گذاری به عملکرد شرکت بستگی دارد و در صورت عدم موفقیت عملیات شرکت ، سرمایه گذار در معرض خطر از دست دادن کل سرمایه گذاری است.

ریسک به دلیل نوسانات قیمت

ارزش سهام بسیار نوسان دارد و این خطر را افزایش می دهد که سرمایه گذاران می توانند در سرمایه گذاری های خود ضرر مالی متحمل شوند. نوسانات در ارزش سهام در کوتاه مدت یا طولانی مدت می تواند غیرقابل پیش بینی باشد. باید بین ریسک عمومی بازار و ریسکی که مستقیماً به شرکت انفرادی متصل می شود ، تمایز قائل شود. هر دو این عوامل ، با هم یا جداگانه ، می توانند بر تحولات قیمت سهم تأثیر بگذارند.

خطر سود سهام

سود سهام پرداخت شده به سهامداران به عملکرد شرکت بستگی دارد. تصمیم در مورد پرداخت سود سهام به طور کلی در جلسه سهامداران گرفته می شود. اگر این شرکت ضعیف عمل کرده باشد ، سود کمی یا بدون آن را بازگرداند ، ممکن است سود سهام کاهش یابد یا حتی لغو شود.

2. 3 بودجه

2. 3. 1 عمومی

وجوه برای سرمایه گذاری جمعی در ابزارهای مالی و سایر دارایی ها (UCITS) و صندوق های سرمایه گذاری منحصراً برای پذیرش وجوه از اعضای عمومی برای سرمایه گذاری جمعی در ابزارهای مالی و سایر دارایی ها بر اساس گسترش ریسک ، مطابق با یک سرمایه گذاری که قبلاً بیان شده بود ، در نظر گرفته شده است. استراتژیشرکت های مدیریتی همچنین می توانند وجوهی را تنظیم کنند که بودجه ای را از طرف مردم قبول نمی کنند و واحدها یا سهام را صادر می کنند. انواع مختلفی از بودجه با استراتژی های مختلف سرمایه گذاری وجود دارد ، علاوه بر این ، چارچوب قانونی که در مورد فعالیت های آنها نیز اعمال می شود نیز ممکن است متفاوت باشد. وجوه یا باز یا بسته است. در صندوق های باز ، کل سرمایه سهم از قبل تعیین نمی شود ، به این معنی که تعداد سهام و شرکت کنندگان مشخص نمی شود. این صندوق بسته به تقاضا ممکن است واحدهای اضافی را صادر کند و همچنین ممکن است واحدها را بازخرید کند. صندوق موظف است واحدها را با قیمت بازپرداخت مشخص و مطابق با مقررات قرارداد بازخرید کند. در مورد وجوه بسته بسته ، کل سرمایه سهم بدون تغییر باقی می ماند ، مگر اینکه اقداماتی برای تغییر این امر انجام شود. بر خلاف وجوه باز ، هیچ تعهدی بازخرید برای واحدهای موجود در صندوق های بسته وجود ندارد.

سرمایه گذاری در صندوق ها می تواند خطرات زیر را درگیر کند و به سرمایه گذاران توصیه می شود قبل از تصمیم گیری در مورد سرمایه گذاری ، خود را با استراتژی سرمایه گذاری صندوق مورد نظر آشنا کنند.

2. 3. 2 عوامل خطر

ریسک مدیریت

فعالیت ها و عملکرد وجوه فردی به توانایی مدیریت و کارمندان آن بستگی دارد. یک مدیر صندوق به طور کلی تصمیم گیری در مورد سرمایه گذاری ها را مطابق با استراتژی سرمایه گذاری صندوق می گیرد. اگر قراردادهای مدیر صندوق یا کارمندان کلیدی خاتمه یابد ، ممکن است بدون ایجاد ضرر در صندوق ، تعویض های توانا را درگیر کند. علاوه بر این ، تصمیمات اشتباه ممکن است منجر به ضرر شود.

خطر قانونی

فعالیت صندوق های فردی ممکن است مشمول قوانین ایسلندی یا خارجی باشد ، این بدان معنی است که برخی از قوانین یا محدودیت های مربوط به حمایت از سرمایه گذار در فعالیت ها ، که در یک حوزه قضایی اعمال می شود ، در موارد خاصی اعمال نمی شود. قانون قابل اجرا نیز ممکن است اصلاح شود و نتیجه آن بر فعالیت صندوق مربوطه یا ارزش سرمایه گذاری باشد.

ریسک اعمال

برخی از بودجه جنبه های خاصی از فعالیت های خود را از طریق وام گرفتن تأمین می کنند. چنین اعمال اهرم می تواند ریسک فعالیتهای یک صندوق را افزایش داده و منجر به هزینه ای شود که می تواند منجر به کاهش قیمت واحدهای سرمایه گذار در یک صندوق شود.

عدم نفوذ

سرمایه گذاران صندوق به طور کلی حق شرکت در و/یا تأثیرگذاری بر فعالیت های صندوق مورد نظر را ندارند.

ریسک مرتبط با استراتژی سرمایه گذاری

استراتژی های سرمایه گذاری صندوق ها می توانند بسیار متفاوت باشند. برخی از وجوه در سرمایه گذاری خود تخصص دارند ، و به طور انحصاری در انواع خاصی از ابزارهای مالی و یا در کشورهای خاص سرمایه گذاری می کنند. از این رو خطر تحمل صندوق در درجه اول با ابزارهای مالی و کشورهای مربوطه مرتبط است. برخی از وجوه دارای یک استراتژی سرمایه گذاری از پیش تعریف شده هستند که بسیار ریسک پذیر تلقی می شوند. وجوه دیگر در بخش هایی که رقابت زیاد است سرمایه گذاری می کنند و در نتیجه فرصت های سرمایه گذاری کمتری وجود دارد.

خطر ارزیابی

اگر یک صندوق در دارایی هایی که مایع نیستند سرمایه گذاری کند ، ارزیابی ارزش واحدها/سهام آن دشوار است.

خطر متصل به دارایی های اساسی

دارایی های زیرین می توانند بسیار متفاوت باشند و هم شامل خرید و هم فروش کوتاه ابزارهای مالی هستند. این صندوق می تواند در معرض ریسک بازار و ریسک ذاتی در استراتژی سرمایه گذاری خود باشد ، مانند سرمایه گذاری های خارج از بازار اوراق بهادار تنظیم شده ، فروش کوتاه ابزارهای مالی و خرید و یا فروش اهرم ، می تواند منجر به ضرر در صندوق مربوط شود. ریسک سرمایه گذار که در سرمایه گذاری مستقیم در دارایی های اساسی نقش دارد نیز برای ارزیابی ریسک درگیر در سرمایه گذاری در صندوق مورد نظر قابل توجه است.

خطر رکود قیمت

وجوه در معرض خطر رکود قیمت قرار دارد و نشان دهنده افت قیمت ابزارهای مالی یا ارزهای مربوط به سبد دارایی صندوق است. هرچه دارایی های صندوق متنوع تر باشند ، خطر ضرر کمتری نیز وجود دارد. برعکس ، خطر در سرمایه گذاری های تخصصی بیشتر است و در جایی که تنوع دارایی کمتر است. بنابراین مهم است که هم عوامل خطر عمومی و هم خاص مربوط به ابزارها و ارزهای مالی را که دارایی های صندوق است را در نظر بگیرید. به عنوان مثال ، سرمایه گذاران می توانند با خواندن دفترچه های خود ، اطلاعات مربوط به بودجه را بدست آورند.

2. 4 مشتقات

2. 4. 1 عمومی

مشتقات ابزارهای مالی هستند که ارزش آنها بسته به عملکرد دارایی های زیرین تغییر می کند. دارایی اساسی ممکن است یک ابزار مالی ، شاخص بازار ، سطح نرخ بهره ، ارز ، قیمت کالا یا حتی یک مشتق دیگر باشد.

1. گزینه ها ، قراردادهایی هستند که دارنده حق دارد اما تعهدی برای نتیجه گیری معامله ندارد. نویسنده گزینه (فروشنده گزینه) به طور غیرقابل برگشت به انجام قرارداد موظف است در حالی که طرف مقابل (خریدار گزینه) ممکن است در اختیار خود تصمیم بگیرد که آیا حق خود را اعمال می کند یا نه.
2. در طرفین قراردادهای پیش رو استاندارد و غیر استاندارد ، قراردادی را برای انجام معامله در تاریخ خاص در آینده نتیجه می گیرند. در مورد قرارداد پیش رو ، طرفین هر دو به طور غیرقابل برگشت موظفند معامله را در تاریخ مشخص نتیجه بگیرند.
3. در مبادله ، طرفین موافقت می کنند که به طور منظم به یکدیگر پرداخت کنند ، به عنوان مثالدر نرخ بهره ثابت یا متغیر (مبادله نرخ بهره) ، یا برای تبادل دارایی های خاص ، به عنوان مثالارزهای مختلف (مبادله ارز).

2. 4. 2 گزینه ها

مشخصات

گزینه ها قراردادهایی هستند که به یک طرف ، خریدار ، حق اما نه تعهد ، خرید (گزینه تماس) یا فروش (گزینه قرار دادن) یک دارایی خاص (هدف قرارداد) را با قیمت از پیش تعیین شده (قیمت اعتصاب) در یکنقطه تعیین شده در زمان (تاریخ انقضا) یا در محدوده زمانی معینی (دوره اعتبار گزینه). در ازای اعطای این حق ، طرف مقابل ، نویسنده گزینه ، پرداختی را جمع می کند که نشان دهنده ارزش بازار گزینه در شروع دوره قرارداد است. تمام تغییرات در مقدار شی منجر به تغییر متناسب بیشتر به مقدار گزینه می شود. نویسنده گزینه به طور غیرقابل برگشت موظف است قرارداد را انجام دهد در حالی که خریدار این گزینه ممکن است در اختیار خود تصمیم بگیرد که آیا حق خود را اعمال می کند یا خیر.

عوامل خطر

(i) ریسک بازار

گزینه ها را می توان در بورس یا بازار OTC معامله کرد. آنها مشمول قانون عرضه و تقاضا هستند. عوامل مهم در قیمت گذاری یک گزینه ، از یک سو ، نقدینگی بازار آن و از طرف دیگر توسعه واقعی یا مورد انتظار در ارزش دارایی اساسی است. توافق نامه گزینه تماس با کاهش ارزش دارایی زیرین کاهش می یابد ، در حالی که اگر ارزش دارایی زیرین کاهش یابد ، گزینه ای در قیمت افزایش می یابد. قیمت یک گزینه نه تنها نشان دهنده نوسانات قیمت در دارایی اساسی است. عوامل دیگر می توانند تأثیر داشته باشند ، مانند مدت زمان قرارداد گزینه یا فرکانس و دامنه هرگونه تغییر در ارزش دارایی زیربنایی. در نتیجه ، حق بیمه گزینه ممکن است به شدت سقوط کند ، حتی اگر ارزش دارایی زیرین بدون تغییر باقی بماند.

(ب) خطر اهرم

به دلیل تأثیرات اعمال ، تغییر در حق بیمه در قرارداد گزینه به طور کلی بیشتر از تغییر در ارزش دارایی زیرین است. در نتیجه ، صاحب یک گزینه می تواند از افزایش عمده سود ببرد ، اما می تواند ضررهای بالایی نیز داشته باشد. خطر مربوط به خرید گزینه ها با وسعت اعمال افزایش می یابد.

(iii) ریسک در خرید گزینه

خریدهای گزینه یک سرمایه گذاری بسیار ناپایدار محسوب می شوند. احتمال اینکه یک گزینه در تاریخ انقضا بی ارزش شود نسبتاً زیاد است. در چنین حالتی ، سرمایه گذار تمام سرمایه گذاری خود را از دست می دهد ، یعنی قیمتی که برای گزینه و همچنین کمیسیون ها پرداخت کرده است. بنابراین سرمایه گذار با سه گزینه روبرو است: برای نگه داشتن موقعیت خود تا تاریخ انقضا ، برای تلاش برای دفع قرارداد قبل از تاریخ انقضا یا در مورد گزینه آمریکایی ، برای استفاده از گزینه خود قبل از تاریخ انقضا. اعمال یک گزینه ممکن است شامل پرداخت تفاوت بین قیمت مرجع و قیمت بازار یا خرید/تحویل دارایی اساسی باشد. اگر موضوع قرارداد گزینه یک قرارداد رو به جلو استاندارد باشد ، استفاده از آن به معنای گرفتن موقعیت مطابق با یک قرارداد رو به جلو استاندارد است که منجر به تعهدات خاصی در مورد پوشش امنیتی می شود.

(IV) ریسک در گزینه های فروش

گزینه های فروش به طور کلی شامل ریسک بالاتر از خرید آنها است. به عنوان مثال ، اگرچه قیمت به دست آمده برای یک گزینه ثابت است ، از نظر تئوری هیچ محدودیتی برای ضرر و زیان وجود ندارد که یک نویسنده گزینه بتواند آن را حفظ کند. اگر قیمت بازار دارایی زیرین به طور نامطلوب تغییر کند ، فروشنده این گزینه باید پوشش امنیتی خود را تغییر دهد تا موقعیت خود را حفظ کند. اگر گزینه فروخته شده گزینه آمریکایی باشد ، فروشنده حتی می تواند در هر زمان تا زمان انقضا قرارداد را انجام دهد. اگر موضوع گزینه یک قرارداد استاندارد رو به جلو باشد ، فروشنده در بازار رو به جلو موقعیتی می گیرد و باید با توجه به پوشش امنیتی تعهدات خود را انجام دهد. با در نظر گرفتن موضع گیری به سمت دارایی زیربنایی (یک ابزار مالی ، فهرست یا شیء دیگر) که مطابق با گزینه فروخته شده است ، می تواند ریسک فروشنده را محافظت کند.

2. 4. 3 قراردادهای استاندارد و OTC به جلو

مشخصات

آینده یک قرارداد استاندارد و قابل انتقال است که طرفین پیمانکار را ملزم به خرید یا فروش دارایی خاص با قیمت معینی در یک زمان از پیش تعیین شده می کند. ارزش آینده اغلب روزانه محاسبه می شود و موقعیت طرف پیمانکار مطابق با محاسبه ثبت می شود. یک پیش رو یک قرارداد غیر قابل انتقال است که طرفین پیمانکار را ملزم به خرید یا فروش دارایی خاص با قیمت معینی در یک زمان از پیش تعیین شده می کند. تسویه حساب چنین قراردادهایی می تواند با تحویل دارایی اساسی یا تسویه حساب مالی انجام شود. در هر دو مورد خرید یک قرارداد استاندارد رو به جلو یا فروش یک دارایی اساسی ، حق بیمه اصلی هنگام پایان قرارداد تعیین می شود. حق بیمه به طور کلی به عنوان یک مرکز ارزش قرارداد تعیین می شود. به طور کلی یک سرمایه گذار می تواند قرارداد را تسویه کند یا قبل از بلوغ ، یا با فروش قرارداد و یا با نتیجه گیری یک قرارداد مخالف ، آن را ببندد. حل و فصل موقعیت گرفته شده و سود یا ضرر و زیان را که تا زمان تحقق این شهرک جمع شده است ، می بندد. احزاب باید قراردادهایی را که قبل از تسویه حساب بسته نشده اند ، انجام دهند. قراردادهایی که دارای یک ملموس با ارزش هستند به عنوان دارایی اساسی آنها می توانند با تحویل دارایی انجام شوند. اگر یک دارایی تحویل داده شود ، باید مفاد قرارداد به طور کامل راضی شود ، در حالی که اگر انتظار می رود تسویه حساب به صورت نقدی انجام شود ، فقط تفاوت بین قیمت قرارداد و قیمت بازار در زمان پرداخت باید باشدپرداخت شده. بنابراین سرمایه گذاران باید برای قراردادهایی که تحویل یک دارایی اساسی را مشخص می کند ، سرمایه بیشتری در دسترس داشته باشند تا قراردادهایی که برای تسویه نقدی ارائه می دهند.

عوامل خطر

(i) تغییر در ارزش قرارداد یا دارایی اساسی

صرف نظر از افزایش ارزش قرارداد یا دارایی اساسی ، فروشنده در یک قرارداد رو به جلو باید دارایی زیربنایی را با قیمت توافق شده در ابتدا تحویل دهد ، که ممکن است بسیار پایین تر از قیمت فعلی باشد. برای فروشنده ، ریسک معادل تفاوت بین قیمت توافق شده در قرارداد و قیمت بازار در تاریخ تسویه است. از آنجا که قیمت بازار می تواند از لحاظ تئوریکی بدون پایان افزایش یابد ، ضرر بالقوه فروشنده نامحدود است و می تواند از پوشش امنیتی فراتر رود. اگر ارزش قرارداد یا دارایی اساسی کاهش یابد ، با این وجود خریدار در یک قرارداد رو به جلو باید تحویل دارایی را با قیمتی که در ابتدا در قرارداد توافق شده است ، تحویل دهد ، که می تواند بسیار بالاتر از قیمت فعلی بازار باشد. برای فروشنده در چنین قراردادی ، ریسک معادل تفاوت بین قیمت توافق شده در قرارداد و قیمت بازار در تاریخ تحویل است. بنابراین حداکثر ضرر خریدار قیمت اصلی قرارداد است. با این حال ، این ضرر می تواند بسیار فراتر از پوشش امنیتی باشد. معاملات در فواصل منظم ارزیابی می شوند (برای بازتاب قیمت بازار-مشخص شده به بازار). سرمایه گذار باید دسترسی مداوم به وثیقه رضایت بخش داشته باشد. اگر وثیقه در طول مدت یک قرارداد رو به جلو کافی نباشد ، وثیقه اضافی از سرمایه گذار در مدت کوتاهی (تماس حاشیه) خواسته می شود. اگر سرمایه گذار نتواند پاسخ دهد ، معامله قبل از پایان قرارداد حل و فصل خواهد شد.

(ii) فروش دشوار یا غیرممکن است

به منظور جلوگیری از نوسانات بیش از حد قیمت ، بورس اوراق بهادار ممکن است محدودیت هایی را برای برخی از قراردادها تعیین کند. سرمایه گذاران باید در نظر داشته باشند که اگر در واقع برای مدتی غیرممکن نباشد ، می توان قرارداد را تحت چنین شرایطی بسیار دشوار کرد و بنابراین سرمایه گذار باید چنین محدودیت هایی را بررسی کند. همیشه امکان فروش قراردادها در هر زمان معینی وجود نخواهد داشت (بسته به بازار و شرایط معاملات) برای جلوگیری از ریسک یا کاهش ریسک در معاملات برجسته. در صورت امکان نتیجه گیری معاملات برای متوقف کردن ضرر بیشتر ، این فقط در ساعات اداری ممکن است. چنین معاملات ضرر را به مبلغ مشخصی محدود نمی کند ، اما به محض رسیدن به حد مشخص نتیجه می گیرد.

(iii) خطر خرید و فروش کوتاه

فروش یک دارایی بدون داشتن آن در هنگام پایان معامله (فروش کوتاه) این خطر را شامل می شود که فروشنده ممکن است مجبور شود دارایی زیربنایی را در یک بازار نامطلوب به دست آورد تا بتواند در هنگام تسویه حساب و تحویل دارایی زیربنایی قرارداد را انجام دهد. (IV) ریسک ویژه ناشی از معاملات با بازار مشتقات غیر استاندارد برای معاملات استاندارد به طور کلی کارآمد و شفاف است ، که باعث می شود فروش قراردادها به طور کلی امکان پذیر باشد. با این وجود هیچ بازاری برای معاملات غیر استاندارد وجود ندارد و بنابراین تنها راه برای خارج شدن از قرارداد با توافق طرف مقابل (بستن قرارداد) است.

2. 4. 4 مبادله

مشخصات

مبادله ها قراردادهایی هستند که در آن طرفهای پیمانکار مبلغ تعیین شده با تغییر در ابزارهای مرجع مربوطه خود را در دوره قرارداد تعیین می کنند. به طور خاص ، طرفین پیمانکار پرداخت های مبادله ای را مبادله می کنند که مبتنی بر تغییر در منابع اساسی مانند نرخ بهره یا ارز است. هنگام پایان قرارداد ، طرفین در مورد فرکانس این پرداخت ها تصمیم می گیرند.

عوامل خطر

(i) ریسک نرخ بهره

عدم اطمینان در مورد توسعه آینده سطح نرخ بهره به این معنی است که خریدار اوراق قرضه با نرخ بهره ثابت این خطر را دارد که در صورت افزایش نرخ بهره ممکن است قیمت اوراق کاهش یابد. هرچه مدت وام طولانی تر و نرخ بهره پایین تر باشد ، حساسیت بیشتری به افزایش نرخ بهره بازار می رسد. خطر تورم ذاتی در مبادلات مرتبط با تورم است.

(ب) ریسک نرخ ارز

مبادله ارز مشمول خطر نرخ ارز است. از آنجا که نرخ ارز مشمول نوسانات است ، سرمایه گذاری در ابزارهای مالی در ارزهای خارجی به طور کلی شامل ریسک نرخ ارز است. عوامل ملموس مؤثر بر نرخ ارز شامل سطح تورم در کشور مربوطه ، گسترش بین نرخ بهره داخلی و نرخ بهره در سایر کشورها ، ارزیابی تحولات اقتصادی ، وضعیت سیاسی جهانی و امنیت سرمایه گذاری مربوطه است.

2. 5 سرمایه گذاری جایگزین

2. 5. 1 عمومی

سرمایه گذاری های جایگزین سرمایه گذاری در وجوه برای سرمایه گذاری جمعی است که از یک استراتژی سرمایه گذاری پیروی می کنند که با سرمایه گذاری های سنتی در سهام و اوراق قرضه متفاوت است. صندوق های پرچین رایج ترین شکل سرمایه گذاری جایگزین است. استراتژی سرمایه گذاری آنها غالباً شامل فروش کوتاه ، اهرم و مشتقات است. سرمایه گذاری در صندوق های سهام خصوصی نیز در این گروه قرار می گیرد (سرمایه گذاری سرمایه گذاری ، تأمین مالی خرید). سرمایه گذاران علاقه مند به سرمایه گذاری های جایگزین ، به ویژه در صندوق های خارج از کشور ، باید از این عوامل خطر آگاه باشند. قبل از انجام سرمایه گذاری ، محصول سرمایه گذاری خود باید به طور کامل مورد بررسی قرار گیرد.

2. 5. 2 عوامل خطر

اهرم

سرمایه گذاری در این زمینه ممکن است میزان بسیار بالایی از ریسک را شامل شود. به عنوان مثال ، به عنوان مثال ، نوسانات جزئی بازار می تواند منجر به سود بالا یا ضرر بالا شود. در بعضی موارد ممکن است کل سرمایه گذاری از بین برود.

فقدان اطلاعات

سرمایه گذاران در دارایی های جایگزین اغلب اطلاعات بسیار کمی برای کار دارند. استراتژی سرمایه گذاری که به دنبال آن وجوه ، که ممکن است بسیار پیچیده باشد ، اغلب برای سرمایه گذاران بسیار مات است. تغییرات در استراتژی ، که ممکن است منجر به افزایش قابل توجهی در ریسک شود ، اغلب برای سرمایه گذاران مشهود نیست ، که حتی ممکن است خطر را به طور جدی دست کم بگیرند.

نقص احتمالی

سرمایه گذاری های جایگزین ممکن است دفع آن دشوارتر از سایر سرمایه گذاری ها باشد. گاهی اوقات نقدینگی آنها بسیار کم است. به عنوان مثال ، بازخرید سهام در صندوق های تامینی فقط به صورت ماهانه ، سه ماهه یا سالانه امکان پذیر است. سرمایه گذاری در صندوق های سهام خصوصی ممکن است تا 10 سال یا بیشتر قفل شود.

حداقل مقررات

تعداد قابل توجهی از بودجه از این نوع در بازارهای مالی خارج از کشور (صندوق های خارج از کشور) ثبت شده است. معمول است که چنین حوزه های قضایی برون مرزی حداقل نظارت بر وجوه را اعمال کنند. در نتیجه ، ممکن است مشکلات یا تأخیرهای مختلفی در اجرای دستورالعمل های خرید یا فروش بوجود بیاید و بانک های مربوطه نمی توانند مسئولیت پذیر باشند. هیچ بیمه ای منظم وجود ندارد که حقوق سرمایه گذاران نقض نشود.