بزرگترین اشتباهات سرمایه گذاران خرده فروشی (و نحوه اجتناب از آنها): پرداخت بیش از حد برای کیفیت

سال گذشته، من شروع به نوشتن یک سری مقاله در مورد اشتباهات سرمایه گذاران خرد و چگونگی اجتناب از آنها کردم. آن مقالات موضوعات «سرمایه گذاری مبتنی بر روایت»، «آگاهی چرخه» و «تعقیب بازده» را پوشش می دادند. این مقاله به موضوعی می پردازد که فکر می کنم در شرایط فعلی بازار بسیار به موقع است: پرداخت بیش از حد برای سهام به دلیل «کیفیت» کسب و کار.

در سرویس بازار خود، باشگاه سرمایه گذاران چرخه ای، من حدود 600 سهام را در هر سه ماهه تجزیه و تحلیل می کنم، و یکی از مزایای نگاه کردن به تعداد زیادی سهام به صورت جداگانه این است که گاهی اوقات می توانم الگوهای خاصی را ببینم که ممکن است سرمایه گذاران دیگر نبینند. یکی از الگوهایی که برای مدتی طولانی وجود داشته این است که سرمایه گذاران برای کسب و کارهایی که از نظر آنها "کیفیت بالا" هستند، هزینه زیادی می پردازند. برخی دیگر ممکن است به سهامی از این نوع به عنوان «Blue Chip»، «SWAN» یا سرمایه گذاری های خواب خوب در شب اشاره کنند. معمولاً اینها سهام مشاغلی هستند که کالاها و خدماتی را تولید می کنند که نام های معروفی دارند، یا محصولاتی مانند کالاهای اساسی مصرف کننده یا نیازهای ضروری مانند برق و آب تولید می کنند. به دلیل تقاضای ثابت برای این محصولات و خدمات، سرمایه گذاران احساس می کنند بازدهی ثابت و ثابتی خواهند داشت، حتی در دوران رکود. به نظر می رسد برندهای معروف، رگه های سود سهام و درآمدهای ثابت، همراه با برخی معیارهای اساسی کیفیت کسب وکار، عواملی هستند که سرمایه گذاران برای توصیف «کیفیت» بیشتر به آنها تکیه می کنند.

این به خودی خود، لزوماً مشکل بزرگی نیست. اما مشکل این است که سرمایه گذاران تمایل دارند یک گام فراتر بروند و این گونه عوامل را که به تعیین "کیفیت" برای کسب و کار کمک می کنند، ارزش گذاری بالاتر برای سهام را نیز توجیه کنند. به طور خلاصه، سرمایه گذاران حاضرند برای «کیفیت» هزینه بیشتری بپردازند. اغلب برای آن بسیار بیشتر است. و وقتی این کار را انجام می دهند، مرتکب اشتباه بزرگی می شوند که تقریباً همیشه بازدهی ضعیفی را به همراه خواهد داشت.

در زیر نمونه ای از بازده 5 ساله 7 کسب و کار "کیفیت" از سال 2000 وجود دارد که هنوز وجود دارند و حداقل تعداد کمی از آنها هنوز "کیفیت" محسوب می شوند. این نمودار از سال 2000 شروع می شود، زمانی که همه آنها با استفاده از یک متریک نسبت PEG اولیه بیش از حد ارزش گذاری شدند و تا سال 2005 ادامه دارد.

بازده های بد سرمایه گذاران از پرداخت بیش از حد برای سهام دریافت می کنند ، همیشه این بد نیست. همچنین معمول است که قیمت سهام پس از بیش از حد ارزش گذاری ، به سادگی به مدت یک دهه یا بیشتر به جایی نرود. این مقاله در مورد چگونگی جلوگیری از بازده مانند موارد فوق خواهد بود ، بلکه همچنین چگونه می توان از 10 سال از ارزش مسطح یا بازده کمتری جلوگیری کرد.

تعریف کیفیت

برای درک رویکرد من به "کیفیت" ، بهتر است با مثال ساده تر اوراق قرضه شروع کنیم و سپس آنچه را که در آنجا می آموزیم در سهام استفاده کنیم. اگر اوراق قرضه بخرید و تا زمان بلوغ آن را نگه دارید ، بازده اسمی شما هرچه بازده اوراق قرضه هنگام خرید آن باشد ، خواهد بود. همانطور که من این را می نویسم ، بازده اوراق بهادار 10 ساله خزانه داری ایالات متحده +3. 76 ٪ است. بنابراین ، اگر یکی از این اوراق قرضه را خریداری کرده و آن را به مدت 10 سال نگه دارید ، در هر سال 3. 76 ٪ در هر سال در سرمایه گذاری خود درآمد کسب خواهید کرد ، مشروط بر اینکه دولت ایالات متحده تعهد خود را بپردازد. در این حالت ، "کیفیت" اوراق قرضه توسط دو چیز تعیین می شود ، اولی شانس هایی است که دولت ایالات متحده به شما می پردازد و دوم تورم یا نرخ تورم در دوره برگزاری است. اگر فرض کنیم تورم وجود ندارد و دولت ایالات متحده پرداخت می کند ، این یک سرمایه گذاری "با کیفیت" است. اگر وام گیرنده ای که در حال صدور اوراق بهادار است ، تعهد خود را پرداخت نمی کند ، این یک سرمایه گذاری "با کیفیت" نخواهد بود. به نظر من ، حداقل در گذشته نگر ، ما می توانیم به وضوح تعریف کنیم که سرمایه گذاری اوراق قرضه "با کیفیت" چیست (یکی که در آن به آنچه مدیون شما بود بازپرداخت شد) و یک سرمایه گذاری اوراق قرضه غیر با کیفیت ، که در آن بازپرداخت نشده استآنچه مدیون بودیاگر ما این درک اساسی را انجام دهیم و تورم را نیز در نظر بگیریم که اگر پول خود را با بهره بازپرداخت کنید و آن مبلغ بیشتر از تورم باشد ، شما یک سرمایه گذاری "با کیفیت" انجام داده اید ، و اگر مبلغی را با بهره بازپرداخت کنیدپایین تر از نرخ تورم ، این یک سرمایه گذاری "غیر با کیفیت" بود ، ما درک کاملاً روشنی از کیفیت در مقابل یک سرمایه گذاری اوراق بهادار غیر با کیفیت داریم. و در حالی که ما همیشه می توانیم نمونه های پیچیده تری داشته باشیم ، این تعریف اساسی و باینری از "کیفیت" که به نظر من در سرمایه گذاری سهام بسیار مفید است.

وارن بافت چندین دهه پیش ایده درمان سرمایه گذاری سهام را "اوراق قرضه سهام" معرفی کرد. این درک الهام بخش بسیاری از رویکرد سرمایه گذاری اصلی من "چرخه کامل" است. ساده ترین راه برای درمان سهام به عنوان اوراق بهادار ، گرفتن عملکرد سود سهام (که نسبت P/E معکوس یا E/P است) است. بنابراین ، یک سهام با نسبت 20 P/E عملکرد 5 ٪ درآمد دارد. سپس می توانید آن عملکرد درآمد را درمان کنید ، درست مثل اینکه عملکرد اوراق قرضه را درمان می کنید. نکته مهم این است که می توان از برخی مشاغل انتظار می رود که درآمد خود را با گذشت زمان رشد دهند ، بنابراین به جای اینکه فقط با جمع آوری این درآمد ، سرمایه گذار نیز از هرگونه رشد آن درآمدها به مرور زمان بهره مند شود. این یکی از مهمترین مزایای نگه داشتن سهام به جای اوراق قرضه است (و به همین دلیل من اوراق قرضه بلند مدت ندارم). اگر در مدت زمان مشخص تورم وجود داشته باشد ، یک دارنده اوراق قرضه قدرت خرید را از دست می دهد ، در حالی که یک تجارت خوب می تواند تورم را به مشتریان خود منتقل کند و اجازه می دهد درآمد با نرخ برابر یا بالاتر از نرخ تورم رشد کند. بنابراین ، برای یک تجارت "با کیفیت" ، تورم خطر جدی برای قدرت خرید درآمدها نیست زیرا تجارت می تواند هزینه های بالاتری را برطرف کند و بر این اساس درآمد افزایش می یابد.

همانطور که در مقدمه خاطرنشان کردم ، تعاریف و درک کیفیت می تواند در مورد مشاغل بسیار متفاوت باشد. من ترجیح می دهم درک واضح تری از معنای "کیفیت" برای من داشته باشم. و تعریف من از نظر ماهیت نسبتاً باینری است. یا یک تجارت استانداردهای کیفیت من را رعایت می کند ، و من خرید آن را در نظر می گیرم ، یا استانداردهای کیفیت من را رعایت نمی کند ، و من خرید آن را در نظر نمی گیرم. فواید زیادی برای کیفیت قاب بندی به گونه ای وجود دارد. اولین فایده این است که به من کمک می کند تا از تله های ارزش جلوگیری کنم زیرا اگر استاندارد کیفیت اساسی برآورده نشود ، من سهام را به هیچ قیمتی خریداری نمی کنم. من "Botts سیگار" یا چرخش را نمی خرم (حداقل ، نه بر روی هدف). فایده دوم این است که اندازه گیری کیفیت سهام با استفاده از این روش با ارزش گذاری مخلوط نمی شود. کیفیت یک چیز است و ارزیابی چیز دیگری است. اگر یک "اوراق بهادار" 5 ٪ بازده و "کیفیت بالا" باشد ، می توانید انتظار داشته باشید که با گذشت زمان 5 ٪ عملکرد واقعی را بدست آورید.

بنابراین ، تعریف من از کیفیت این است که تجارت دارای درآمد است که سابقه رشد با نرخ بالاتر از میانگین تورم بلند مدت را دارد که تقریباً 3 ٪ یا در ایالات متحده است. علاوه بر این ، برای داشتن کیفیت بالا ، تجارت باید یک محیط رکود اقتصادی را تجربه کرده باشد و درآمد باید به موقع از رکود اقتصادی بهبود یابد. علاوه بر این عوامل ، من اطمینان می دهم که هیچ نشانه مشخصی وجود ندارد که الگوی درآمد تاریخی به زودی تغییر کند. در اصل ، اگر من می توانم در هر سهم ، تعدیل شده برای بازپرداخت و رکودهای رکود اقتصادی حساب کنم ، با نرخ رقم های میانه یا بهتر رشد کنم ، پس من با یک تجارت "با کیفیت بالا" سر و کار دارم. با توجه به تعیین کیفیت ، چقدر سریع درآمد فراتر از آن رشد می کند. درآمد در حال رشد در 5 ٪ و درآمد رشد 15 ٪ در کسب و کار با همان کیفیت تا آنجا که من نگران هستم ، همه چیز تقریباً برابر است.

آنچه این تعریف انجام می دهد ، از بین بردن هرگونه تعصب نام تجاری ، یا تعصب سود سهام یا نوسانات درآمد خارج از معادله (تا زمانی که آنها خیلی چرخه ای نیستند و به موقع از رکود بهبود می یابند). اگر آنها در هر سال 6 ٪ درآمد را در هر سال 6 ٪ افزایش دهند و بدون استثنا در مقایسه با شغلی که درآمد بی ثبات بیشتری داشته باشد ، یک "امتیاز با کیفیت" اضافی از من دریافت نمی کند ، اما هنوز هم درآمد تجمعی را در یک چرخه کامل اقتصادی افزایش می دهدبشرآنها هر دو برای من "با کیفیت بالا" هستند. به همین ترتیب ، من در مقایسه با شرکتی که مارک تجاری من هرگز از آن نشنیده ام ، "نام تجاری" نمی دهم. اگر معیارهای درآمد وجود داشته باشد و به نظر برسد که آنها ادامه خواهند یافت ، هر دو "کیفیت با اندازه بالا" هستند.

بنابراین ، ابتدا می بینم که داده های تاریخی برای تعیین چگونگی رشد درآمد در گذشته وجود دارد ، سپس بررسی می کنم تا اطمینان حاصل کنم که مانع روشنی برای درآمد مشابه در آینده و نرخ رشد درآمد وجود ندارد. بالاتر از تورم است. اگر دلیلی برای انتظار این موارد وجود داشته باشد ، تجارت به اندازه کافی با کیفیت بالا برای ارزیابی خرید بالقوه است.(دقیقاً مانند اوراق قرضه اگر یک دولت یا نهاد شرکتی را ارزیابی کرده اید تا ببینید که آیا این احتمال وجود دارد که آنها با بهره پول خود را به شما بازپرداخت کنند.)

آنچه این کیفیت کیفیت به آن کاهش می یابد این است که مشاغل با کیفیت می توانند 1) تورم را به مشتریان خود منتقل کنند ، و 2) با اطمینان از درآمد حداقل کمی سریعتر از یک چرخه کامل اقتصادی رشد می کنند. خیلی ساده است.

اشتباه مخلوط کردن ارزش گذاری با کیفیت

من در مقالات قبلی به اشتراک گذاشته ام که اولین کاری که هر سرمایه گذار باید قبل از خرید سهام انجام دهد این است که نرخ بازده قابل قبولی را در ذهن داشته باشد. تعیین کیفیت واقعاً فقط راهی برای فهمیدن صحت انتظار درآمد شما است که احتمالاً از نظر منطقی بالا خواهد بود. به عنوان مثال ، یک سهام با کیفیت رشد درآمد طولانی مدت منفی نخواهد داشت. این به معنای واقعی کلمه در بیشتر موارد برعکس کیفیت است. بنابراین ، اگر شما با انتظار از نرخ بازده 10 ٪ در سهام سرمایه گذاری کنید ، اگر تجارت از کیفیت معقول برخوردار باشد و روش ارزیابی شما از نظر منطقی خوب باشد ، سهام 10 ٪ CAGR تولید می کند ، همانطور که انتظار داشتید (ودقیقاً مانند اوراق بهادار 10 ٪). این واقعیت که این تجارت کمتر از 10 ٪ CAGR تولید نکرده است ، نشان می دهد که تجارت از کیفیت کافی برخوردار بوده است.

حال تصور کنید که با تمام معیارهای درآمد یکسان سهام می گیرید ، اما از آنجا که این یک برند مشهور است یا نوعی اصلی مصرف کننده را تولید می کند ، بازار قیمت آن را بالا می برد و اکنون ارزش بسیار بالاتری دارد. با استفاده از همان فرآیند ارزیابی همانطور که قبلاً استفاده کرده اید ، بازده مورد انتظار اکنون 5 ٪ CAGR طولانی مدت به جای 10 ٪ است. از آنجا که تجارت در واقع "کیفیت بالا" است ، پیش بینی شما در مورد درآمد و رشد درآمد صحیح است و سهام ادامه می یابد تا 5 ٪ CAGR تولید کند."کیفیت بالاتر" بودن بر بازده مورد انتظار شما تأثیر نمی گذارد. بازده مورد انتظار بسیار دقیق بود ، اما هنوز بازده خیلی خوبی نبود. شما هیچ چیز دیگری از این واقعیت دریافت نکردید که درآمد به جز بازده قابل پیش بینی پایین بسیار قابل پیش بینی بود.

مثال تاریخی: پنجاه و پنجاه

در اواخر دهه 1960 ، یادآوری انواع مختلفی که مستقیماً با درسی که من در این مقاله به اشتراک می گذارم ، اجرا شد. ایده این بود که از آنجا که برخی از سهام "تراشه آبی" به قدری از کیفیت بالایی برخوردار بودند که درآمد خود را با نرخ خوبی به آینده افزایش می دادند ، واقعاً هیچ قیمتی وجود نداشت که برای پرداخت هزینه های آنها خیلی زیاد باشد. در اصل ، هر ارزیابی توجیه شده بود و بیشتر سهام که به عنوان "پنجاه" معروف به "نسبت P/E 50 یا بالاتر" معروف شدند (که دلالت بر عملکرد 2 ٪ سود دارد). ایده این بود که اگر آنها را فقط آنها را خریداری کرده و آنها را نگه دارید ، در دراز مدت بازده خوبی کسب خواهید کرد زیرا در نهایت درآمد به قیمت می رسد. اما حقیقت این است که شما برای رسیدن به بازده مناسب در گروه ، مجبور بودید برای مدت زمان طولانی نگه دارید.

به مدت 10 سال ، از سال 1969 تا 1979 در اینجا نحوه عملکرد S& P 500 پس از دوره پنجاه و پنجاه در اواخر دهه 1960 اجرا شد.

بازده S& P 500 برای این دهه به صورت اسمی مسطح بود و با توجه به تورم به طور متوسط در رقم های تک بالا در این مدت ، به طور واقعی ، بازده 10 ساله منفی بود. بزرگترین عامل توضیحی برای این عملکرد ضعیف این بود که در سال 1969 ارزیابی برای سهام بسیار زیاد بود و بازده مورد انتظار خیلی کم بود.

نتیجه

درست مانند اوراق قرضه ، معقول است که "کیفیت" را با سهام تعریف کنید که آیا پیش بینی های درآمد کسب و کار می تواند در دراز مدت قابل اعتماد باشد یا خیر. اگر آنها بتوانند ، و تجارت می تواند درآمد را با نرخ بالاتر از تورم رشد دهد ، پس تجارت به اندازه کافی با کیفیت بالا برای سرمایه گذاری در آن است. پس از برآورده شدن این شرایط ، کیفیت دیگر اهمیتی ندارد. پس از برقراری کیفیت اساسی ، منطقی است ، به دنبال ارزیابی هایی که بیشترین بازده را برای سرمایه گذار سهام فراهم می کند ، دقیقاً همانطور که یک سرمایه گذار اوراق بهادار می داند که پول خود را با بهره بازگرداند ، این امر برای سرمایه گذار اوراق بهادار معقول است. اوراق قرضه با بالاترین بازده در هر دوره زمانی معین.

حقیقت این است که ، اگر یک دوره 5 ساله یا 10 ساله را طی کنیم ، شناسایی سهام "با کیفیت بالا" در بازار امروز نسبتاً آسان است. احتمالاً 400 سهام از 500 سهام S& P 500 از کیفیت بالایی برخوردار است و یک سرمایه گذار مناسب می تواند 5 سال از پیش بینی روند سود را انجام دهد. مشکل به حداکثر رساندن بازده فرد است. بازگشت بازده تک رقمی بیش از 10 سال در بورس سهام تقریباً در هر محیطی بسیار آسان است. شما می توانید دارت را در لیستی از سهام S& P 500 پرتاب کرده و این کار را انجام دهید. اما اگر می خواهید به طور مداوم بهتر از این کار انجام دهید ، ارزش گذاری همان چیزی است که پس از برقراری کیفیت اساسی مهم است ، و خرید در ارزیابی های جذاب است که به یک سرمایه گذار کمک می کند تا در دراز مدت بازده بهتر از متوسط را بدست آورد.

اگر استراتژی های من را جالب ، مفید یا سودآور پیدا کرده اید ، با پیوستن به باشگاه سرمایه گذار چرخه ای ، از ادامه تحقیقات من در نظر بگیرید. این تنها 30 دلار در ماه است ، و این جایی است که من آخرین تحقیقات و ایده های منحصر به فرد و کوچک و متوسط را به اشتراک می گذارم. محاکمات دو هفته ای رایگان است.