بیماری انسداد شریان صنوبر

بیماری انسداد شریان پوپلیتئال یک اتفاق شایع است ، به خصوص در بیماران مسن ، سیگاری ها و مبتلایان به دیابت و سایر بیماری های قلبی عروقی. هر ساله ، بیش از 100،000 عملیات بازسازی شریانی محیطی و 50،000 قطع عضو LIMB پایین تر برای ایسکمی تحت فشار پایین در ایالات متحده انجام می شود. بسیاری از این موارد مربوط به بیماری شریان پوپلیتئال است.

انسداد شریان پوپلیتئال و فرآیندهای بیماری که منجر به آن می شود ، با کاهش یا مسدود کردن خون به طور کامل از طریق شریان پوپلیتئال و به پایین پا و پا باعث عوارض و مرگ و میر می شود. در نتیجه ایسکمی بافت ، این بیماران کاهش قابل توجهی در فعالیت سرپایی ، ظرفیت عملکردی روزانه و کیفیت زندگی دارند. ایسکمی با کمبود پایین می تواند به عنوان دردناک ، درد استراحت یا از بین رفتن بافت (گانگرن) آشکار شود و می تواند منجر به از بین رفتن اندام شود.

هنگامی که بخشی از اندام تحتانی گنگرون شود ، بیمار در معرض خطر از دست دادن اندام و مرگ است. تشخیص بیماری انسداد شریان پوپلیتئال به دلیل خطر ابتلا به ایسکمی مزمن تهدید کننده اندام بسیار مهم است [1] (CLTI ؛ همچنین به عنوان ایسکمی اندام بحرانی [CLI]) ، ترومبوز یا آمبولیزاسیون دیستال گفته می شود. علاوه بر این ، بیماران مبتلا به بیماری شریان محیطی (PAD) ، به طور کلی ، شیوع قابل توجهی از بیماری عروق کرونر (CAD) و بیماری مغزی و مرگ و میر و مرگ و میر دارند. شناخت این رابطه اجازه می دهد تا مدیریت مناسب از عوارض پزشکی و کاهش عوامل خطر را داشته باشد.

علاوه بر آترواسکلروز ، بیماری انسداد شریان پوپلیتئال می تواند در اثر آمبولی ، سندرم گرفتار پوپلیتئال ، بیماری ظهور کیستیک و تروما ایجاد شود.

صرف نظر از دلیل انسداد شریان صنوبر ، مداخله در بیماران مبتلا به بیماری شدید نشان داده می شود که سبک زندگی را تغییر می دهد و به درمان پزشکی و در بیماران مبتلا به CLI پاسخ نمی دهد.(به درمان مراجعه کنید.)

بعد:

تشبیه

شریان پوپلیتئال با ویژگی های جنینی و آناتومیک مجزا در مقایسه با عروق استخوان ران مشخص می شود. از نظر جنینی ، برخلاف شریان فمور سطحی ، شریان صنوبر از سیستم سیاتیک سرچشمه می گیرد.[2]

شریان صنوبر در جنبه خلفی پا ، در فسیل پوپلیتال قرار دارد. شریان فمور سطحی با عبور از هیاتوس افزودنی ، شریان پوپلیتال می شود و تا زمانی که به شریان تیبیال قدامی و تنه تیبوپرونئی فرو رود ، ادامه می یابد.

تنه تیبیوپرونئال به شریان های تیبیال و پرونئال خلفی تقسیم می شود. شریان پوپلیتئال بین دو سر گاستروکنمیوس قرار دارد. در خلف استخوان ران دیستال و جلوی ورید پوپلیتئال قرار دارد. نزدیکی آناتومیک شریان پوپلیتئال به استخوان فمور دیستال و گاستروکنمیوس باعث می شود که این شریان به ترتیب در هنگام شکستگی فمور یا دررفتگی زانو و سندرم گیر افتادن مستعد آسیب شود.

در مقایسه با شریان فمورال سطحی، شریان پوپلیتئال در داخل محفظه عضلانی قرار ندارد و در معرض نیروهای پیچشی بیومکانیکی قابل توجهی مربوط به خم شدن و اکستنشن مکرر زانو قرار می گیرد.[3، 4، 5] این ناحیه آناتومیک با یک استرس بیومکانیکی بالا مشخص می شود، که در نتیجه بر نرخ باز بودن مرتبط با روش های بای پس شریان پوپلیتئال تأثیر منفی می گذارد و محدودیت های فنی را بر روی استنت گذاری داخل عروقی تحمیل می کند، زیرا استرس بیومکانیکی ممکن است منجر به شکستگی استنت شود.

در سطح زانو، شریان پوپلیتئال شاخه های ژنیکولار و سورال می دهد. در بالای مفصل زانو، شریان های ژنیکولار میانی فوقانی و جانبی خارج می شود. در زیر زانو، شریان های تناسلی جانبی تحتانی و شریان های تناسلی داخلی تحتانی را خارج می کند. این شاخه ها یک شبکه غنی بین شریان فمورال سطحی، شریان فمورال عمیق (profunda femoris) و شریان تیبیال ایجاد می کنند. این گردش خون جانبی در حضور بیماری انسداد مزمن شریان پوپلیتئال بسیار مهم است.

قبلی بعد:

پاتوفیزیولوژی

در طول ورزش، ماهیچه ها به خون اکسیژن دار دو تا ۱۰ برابر بیشتر از زمانی که در حالت استراحت هستند نیاز دارند. انسداد شریان غیر انسدادی خفیف، جریان خون در حال استراحت را به حداقل می رساند، اما واکنش بدن به ورزش را به شدت کاهش می دهد. اولین علامت کاهش توانایی بدن برای خون رسانی، درد ایسکمیک در حین ورزش است. با بدتر شدن تنگی، درد در هنگام استراحت و از دست دادن بافت به دنبال دارد.

همانطور که تنگی پیشرفت می کند و تا انسداد ادامه می یابد، عروق جانبی از طریق شریان ژنیکولار نزولی، تکثیر و شکوفا می شوند و خون شریانی مورد نیاز را برای پای دیستال فراهم می کنند. با این حال، گردش خون جانبی مقدار خون مورد نیاز در پای ورزش کننده را تامین نمی کند و زنده ماندن پا را تضمین نمی کند.

تا چه اندازه بافتهای مختلف در اندام تحتانی می توانند ایسکمی را تحمل کنند به میزان متابولیک آنها بستگی دارد. به طور کلی ، عضلات و اعصاب کمترین مقاوم در برابر ایسکمی هستند و تحمل ایسکمیک تخمین زده شده 6 ساعت است. در صورت عدم وجود جریان خون وثیقه کافی در اندام با شریان پوپلیتئال انسداد ، زنده ماندن اندام به خطر می افتد. اگر شریان صنوبر مسدود شده در صورت از بین رفتن بافت درمان نشود ، عوارض و مرگ و میر قابل توجهی می تواند منجر شود.

تصفیه

بیماری آترواسکلروتیک جدا شده به عروق پوپلیتال شایع نیست. با این حال ، بیماری انسداد شریان پوپلیتئال در نتیجه آترواسکلروز سیستمیک مرتبط با سایر ضایعات بسیار شایع است. انسداد شریان پوپلیتئال معمولاً مرحله نهایی یک فرآیند بیماری دیرینه تشکیل پلاک آتروماتوز است.

پس از تشکیل ، هسته آترواسکلروتیک یک سطح بسیار ترومبوژنیک است که باعث تجمع پلاکت می شود ، که منجر به اختلال در جریان خون می شود. همانطور که ضایعه آترواسکلروتیک بزرگ می شود ، جریان لامینار طبیعی در شریان مختل می شود و باعث ایجاد جریانهای گرداب و تشکیل ترومبوس می شود. آسیب اندوتلیال فرآیند ترمیم را فعال می کند که منجر به هیپرپلازی neointimal می شود ، که منجر به جذب اضافی پلاکت ها می شود. علاوه بر این ، پلاک های زخم باعث تشکیل ترومبوس محلی می شوند و نتیجه یک ترومبوس اولیه پوپلیتئال است که جریان را مسدود می کند.

آنوریسم شریان صنوبر

علت دقیق آنوریسم شریان پوپلیت (PAA) مشخص نیست.[6] مطالعات مولکولی نشان می دهد که PAAS در اثر ترکیبی از نقص ژنتیکی و التهاب ایجاد می شود. نفوذ سلولهای التهابی با مشاهده اینکه دیواره PAA با افزایش آپوپتوز و دژنراسیون ماتریس خارج سلولی همراه است ، ثبت شده است. از نظر تاریخی ، دلایل متداول PAA از نظر طبیعت کیکوتیک ، سفیلیتی یا آسیب زا بود.

با افزایش سن ، به نظر می رسد شریانی عامل عامل اصلی مرتبط است. اعتقاد بر این است که جریان آشفته دیستال به ضایعات شریانیکلوروتیک منجر به اتساع دیستال رگ در هیاتوس افزودنی می شود. اعتقاد بر این است که کاهش استحکام دیواره ، جریان آشفته و حرکت مداوم و حرکت از حرکت طبیعی مفصل زانو منجر به تشکیل آنوریسم می شود.

امبولی

حدود 15 ٪ از آمبولی ناشی از منابع پروگزیمال منجر به بیماری پوپلیتئال می شود. منابع متداول شامل ترومبی نقاشی دیواری در قلب ، دریچه های قلب بیمار ، آنوریسم آئورت شکمی (AAAS) یا آنوریسم ایلیاک است.

سندرم گرفتار صنوبر

سندرم گرفتار پوپلیتئال یک ناهنجاری رشدی است که با یک رابطه آناتومیک غیر طبیعی شریان پوپلیتئال با گاستروکنمیوس مشخص می شود. این رابطه آناتومیکی غیر عادی باعث فشرده سازی شریان پوپلیتئال و انسداد می شود. در موارد نادر ، شریان صنوبر توسط یک باند فیبری یا توسط پوپلیتوس فشرده می شود. در سال 1985 ، Mosima فرض کرد که افزایش استفاده از مفصل زانو باعث ایجاد فیبروز انتیما لومن عروق می شود ، در نتیجه جریان را کاهش می دهد و باعث ایجاد بیماری و انسداد نهایی می شود.[7]

بیماری کیستیک ظریف

در ابتدا مکانیسم بیماری کیستیک پرماجرا یک دیسپلازی اصلی دیواره رگ خونی بود. در گزارش سال 1984 ، لو و همكاران اظهار داشتند كه كیستهای مرتبط با این بیماری از بافت خارج رحمی كپسول مفصل یا بورس سرچشمه می گیرند.[8]

به دنبال نوعی تروما به ناحیه پوپلیتئال ، الیاف کلاژن و عضلانی در مفصل و میوسیت های اطراف آن تحت عمل نکروز کانونی قرار می گیرند. نتیجه کیست های محلی چندگانه ، لومن آن پر از مواد مخاطی حاوی اسیدهای آمینه بدون کربوهیدرات ، کلسترول یا کلسیم است. کیست های موجود در Adventitia شریان پوپلیتئال را فشرده می کنند ، یا باعث ایجاد ترومبوس می شوند یا مستقیماً تحمیل می کنند و جریان خون شریانی را مسدود می کنند.

ضربه

صدمات به شریان های پوپلیتئال ممکن است باعث آسیب انتیما و تشکیل ترومبوس متعاقب آن شود. صدمات مؤثر بر شریان صنوبر بیشتر در اثر جابجایی زانو قدامی و خلفی و همچنین شکستگی استخوانی ایجاد می شود. تصادفات وسیله نقلیه موتوری و تروما نافذ شایع ترین دلایل آسیب شریان پوپلیتئال است. به دلیل نزدیکی آناتومیک آن به مفصل استخوان ران و زانو دیستال ، تروما شریان پوپلیتئال همچنین می تواند در طول جراحی یا مداخله زانو در رابطه با صدمات یاتروژنیک باشد.

قبلی بعد:

همهگیرشناسی

آترواسکلروز شایع ترین علت بیماری انسداد شریان پوپلیتئال است. بیش از 1 میلیون بیمار هر سال ناتوانی علامت دار مربوط به پد آترواسکلروتیک در ایالات متحده را تجربه می کنند. علاوه بر این ، پد آترواسکلروتیک در نتیجه افزایش امید به زندگی در حال افزایش است.

PAAS رایج ترین آنوریسم های محیطی است که در 0. 01 ٪ از کل بیماران بستری رخ می دهد. بین 50 تا 70 درصد آنوریسم دو طرفه هستند.

حدود 15 ٪ از آمبولی تحت فشار تحت تأثیر شریان پوپلیتئال تأثیر می گذارد. فیبریلاسیون دهلیزی در حال حاضر با دو سوم تا سه چهارم از آمبولیزاسیون شریانی محیطی همراه است. انفارکتوس میوکارد مهمترین علت بعدی آمبولی محیطی است.

سندرم گرفتاری پوپلیتئال یک دلیل نادر از بیماری انسداد شریان پوپلیتئال است که شیوع تخمین زده شده از 0. 16 ٪ است. این سندرم معمولاً در جوانی اتفاق می افتد (60 ٪<30 years old), healthy men (15:1 male predilection) who present with symptoms of calf claudication.

بیماری ظهور کیستیک یک دلیل بسیار نادر از انسداد شریان پوپلیتئال است که تنها چند صد مورد گزارش شده را از زمان اولین توضیحات توسط EJRUP و HIERTONN در سال 1954 به خود اختصاص می دهد.

قبلی بعد:

پیش بینی

در بیماران مبتلا به مجرای بومی ، هیپرپلازی انتیما منجر به باریک شدن پیوند ورید و هایپرپلازی دریچه ای دو دلیل اصلی نارسایی پیوند است. مطالعات نشان می دهد که بازسازی هندسی پیوند ورید و کاهش سازگاری پیوند به محیط شریانی توسط واسطه های التهابی ایجاد می شود.[9] کاهش جریان خون قبل از وقوع ترومبوز پیوند قابل تشخیص است. اگر ضایعه اصلاح نشود ، ترومبوز پیوند در بیشتر موارد رخ می دهد. در نتیجه ترومبوز پیوند ، حوادث ایسکمیک حاد در اندام تحتانی می تواند منجر به از بین رفتن اندام شود.

بنابراین ، ایجاد نظارت مداوم سونوگرافی پس از بازنگری در بای پس و پیوند ورید مهم است. در صورت تنگی پیوند ورید ، تجدید نظر در پیوند ورید جراحی و اندوواسکولار گزینه هایی برای حفظ اختراع قبل از انسداد است. بسیاری از ضایعات اساسی در نارسایی پیوند را می توان با استفاده از آنژیوپلاستی ترانس پوستی از راه پوست (PTA) اصلاح کرد ، اگرچه در موارد خاص آنژیوپلاستی پچ و یا بای پس کوتاه یک ضایعه پیوند لازم است. PTA باید به ضایعات کوتاه محدود شود (<2 cm).

عدم موفقیت پیوند پلی تترا فلورو اتیلن (PTFE) به ترومبوژنیک ماده پیوند و لگد زدن به پیوند از مفصل زانو ، و همچنین هیپرپلازی انتیمومی انتیموزی و پیشرفت بیماری آترواسکلروتیک پروکسیمال یا دیستال به پیوند نسبت داده می شود.

گذرگاههای ورید نسبتاً مؤثر هستند ، با 4 سال میزان ضعف 68-80 ٪ و میزان نجات اندام 75-85 ٪. بای پس انجام شده با پیوندهای PTFE عملکرد قابل مقایسه و میزان نجات را بالاتر از زانو به دست می آورد اما به طور قابل توجهی کمتر از زانو موفقیت آمیز است. بنابراین ، PTFE یا سایر پیوندهای مصنوعی نباید در زیر زانو استفاده شود ، مگر اینکه هیچ وریدی در دسترس نباشد و روش برای نجات اندام است.

بای پس جراحی درونی با عوارض قابل توجهی و مرگ و میر 30 روزه (5. 2 ٪) همراه است. تقریباً 50 ٪ از بیماران در طی 3 ماه حداقل به یک روش ثانویه نیاز دارند و 50 ٪ در طی 6 ماه نیاز به بستری در بیمارستان دارند.

یک مطالعه کوچک (22 نفر) نتایج حاصل از عروق مجدد بیماری شریان انسداد انسداد غیرقانونی غیر هاتروسلوتریک را مورد بررسی قرار داد.[10] از 22 نفر ، سه (6 /13 ٪) بیماری کیستیک ظریف ، 16 نفر (72. 7 ٪) مبتلا به سندرم گرفتار شریان پوپلیتئال و سه نفر (6 /13 ٪) دارای ترومبوآنژیت بودند. پنج (22. 7 ٪) تحت ترومبکتومی با آنژیوپلاستی پچ ، هشت نفر (36. 3 ٪) تحت عمل جراحی بای پس و نه (9 /40 ٪) تحت تعامل پیوند شریان پوپلیتئال قرار گرفتند. میزان کلیت اولیه اولیه در 1 ، 3 و 10 سال به ترتیب 100 ٪ ، 86. 9 ٪ و 69. 5 ٪ بود. نتایج درمان جراحی برای بیماری غیر هاتروسکلروتیک بهتر از نتایج مربوط به بیماری شریان پوپلیتئال آترواسکلروتیک بود.

قبلی

منابع

1. [راهنما] Conte MS ، Bradbury AW ، Kolh P ، White JV ، Dick F ، Fitridge R ، et al. رهنمودهای عروقی جهانی در مورد مدیریت ایسکمی مزمن تهدید کننده اندام. EUR J VASC ENDOVASC SURG. 2019 ژوئیه 58 (1S): S1-S109. E33.[LINK MEDLINE QXMD].[متن کامل].
2. صدلر دو. جنین شناسی پزشکی لانگمن. چهاردهمین چاپ. فیلادلفیا: Wolters Kluwer ؛2019. 179-222.
3. ولنتاین RJ ، Wind GG. شریان صنوبر. قرار گرفتن در معرض آناتومیک در جراحی عروقی. چاپ چهارم. فیلادلفیا: Wolters Kluwer ؛2021. فصل 18.
4. Kröger K ، Santosa F ، Goyen M. ناسازگاری بیومکانیکی قرارگیری استنت پوپلیتئال. J Endovasc Ther. 2004 دسامبر 11 (6): 686-94.[LINK MEDLINE QXMD].
5. Hoffma U ، Vetter J ، Rainoni L ، Leu AJ ، Bollinger A. فشرده سازی شریان پوپلیتئال و نیروی خم شدن پلانتار فعال در داوطلبان جوان سالم. J VASC Surg. 1997 26 اوت (2): 281-7.[LINK MEDLINE QXMD].
6. Wain Ra ، Hines G. بررسی معاصر آنوریسم شریان پوپلیتئال. کاردولول Rev. 2007 MAR-APR. 15 (2): 102-7.[LINK MEDLINE QXMD].
7. Mosima R ، Walder J ، Van Melle G. ضخیم شدن استیلتیک شریان ایلیاک خارجی: بیماری دوچرخه سوار رقابتی؟. VASC Surg. 1985. 19: 258-63.
8. Leu HJ ، Largiadèr J ، Odermatt B. پاتوژنز به اصطلاح دژنراسیون ظهور کیستیک رگ های خونی محیطی. Virchows Arch A Pathol Anat Histopathol. 1984. 404 (3): 289-300.[LINK MEDLINE QXMD].
9. Owens CD ، Ho KJ ، Conte MS. نارسایی پیوند ورید اندام تحتانی: یک رویکرد ترجمه. VASC Med. 2008 13 فوریه (1): 63-74.[LINK MEDLINE QXMD].
10. Gwon JG ، Kwon YJ ، Han YJ ، Cho YP ، Kwon TW. بیماری شریان پوپلیتئال انسداد مزمن مزمن مزمن. آن واسک سورگ. 2018 فوریه 47: 128-133.[LINK MEDLINE QXMD].
11. White C. عمل بالینی. claudication متناوب. n Engl J Med. 2007 مارس 22. 356 (12): 1241-50.[LINK MEDLINE QXMD].
12. Fleischma D ، Hallett RL ، Rubin GD. آنژیوگرافی CT بیماری شریانی محیطی. j VASC Intermiol Radiol. 2006 ژانویه 17 (1): 3-26.[LINK MEDLINE QXMD].
13. Ouwendijk R ، De Vries M ، PM Pattynama ، MR ون Sambeek MR ، De Haan MW ، Stijnen T ، et al. تصویربرداری از بیماری شریانی محیطی: یک کارآزمایی کنترل شده تصادفی با مقایسه آنژیوگرافی MR با کنتراست و آنژیوگرافی ردیف چند منظوره. رادیولوژی. 2005 236 سپتامبر (3): 1094-103.[LINK MEDLINE QXMD].
14. مارتینلی O ، Aluo A ، Jabbour J ، Cuozzo S ، Gattuso R. Duplex سونوگرافی به عنوان یک جایگزین قابل اعتماد برای آنژیوگرافی CT برای برنامه ریزی درمانی بیماری شریان محیطی. int angiol. 2021 آوریل 9. [LINK MEDLINE QXMD].
15. Veith FJ ، Ascer E ، Gupta SK. بیماری انسداد استخوان ران-پپلیتئال. جراحی عروقی: یک بررسی جامع. چاپ دوم. نیویورک ، نیویورک: Grune & Stratton ؛1986. 513-58.
16. Rowlands TE ، Doelly R. پزشکی درمانی برای کلودیت متناوب. EUR J VASC ENDOVASC SURG. 2007 34 سپتامبر (3): 314-21.[LINK MEDLINE QXMD].
17. Nierlich P ، Metzger P ، Enzma FK ، Aspalter M ، Dabeig W ، Hitzl W ، et al. ورید کوچک سافن: یک منبع دست کم برای بای پس ورید دیستال اتولوگ. EUR J VASC ENDOVASC SURG. 2019 اکتبر 58 (4): 556-563.[LINK MEDLINE QXMD].
18. Biagioni RB ، Brandão GD ، Biagioni LC ، Nasser F ، Burihan MC ، Indrund JC. درمان اندوواسکولار از ضایعات بین جامعه ای بین اجتماعی بین جامعه II D ضایعات استخوان ران در بیماران مبتلا به ایسکمی بحرانی اندام. J VASC Surg. 2019 مه. 69 (5): 1510-1518.[LINK MEDLINE QXMD].
19. Scheinert D ، Schulte KL ، Zeller T ، Lammer J ، Tepe G. Paclitaxel با استفاده از ضایعات استخوان ران با استفاده از یک Excipient BTHC: نتایج دوازده ماهه از آزمایش تصادفی Biolux P-I. J Endovasc Ther. 2015 22 فوریه (1): 14-21.[LINK MEDLINE QXMD].
20. Schroeder H ، Meyer DR ، Lux B ، Ruecker F ، Martorana M ، Duda S. نتایج دو ساله از یک بالون پوشش داده شده با دارو با دوز کم برای تجدید عروق شریان استخوان ران: نتایج حاصل از مطالعه Illumenate اول در انسان. فاصله قلبی کاتتر. 2015 آگوست 86 (2): 278-86.[LINK MEDLINE QXMD].
21. Krawisz AK، Raja A، Secemsky EA. بیماری شریان محیطی فمورال-پوپلیتئال: از ارائه علائم تا بحث های مدیریت و درمان. Prog Cardiovasc Dis . 13 فوریه 2021. [لینک QxMD MEDLINE].
22. Vroegindeweij D، Tielbeek AV، Buth J، Schol FP، Hop WC، Landman GH. آترکتومی جهت دار در مقابل آنژیوپلاستی با بالون در بیماری شریان فموروپوپلیتئال سگمنتال: پیگیری دو ساله با اسکن دوبلکس جریان رنگ. J Vasc Surg . 21 فوریه 1995 (2): 255-68; بحث 268-9.[لینک QxMD MEDLINE].
23. Zeller T، Rastan A، Sixt S، Schwarzwälder U، Schwarz T، Frank U، و همکاران. نتایج طولانی مدت پس از آترکتومی جهت دار ضایعات فمورو-پوپلیتئال. جی ام کول کاردیول . 2006 اکتبر 17. 48 (8): 1573-8.[لینک QxMD MEDLINE].
24. [راهنما] Hirsch AT، Haskal ZJ، Hertzer NR، و همکاران. دستورالعمل های عملی ACC/AHA 2005 برای مدیریت بیماران مبتلا به بیماری شریانی محیطی (آئورت اندام تحتانی، کلیوی، مزانتریک و شکمی): یک گزارش مشترک از انجمن آمریکا برای جراحی عروق/انجمن جراحی عروق، انجمن آنژیوگرافی بین عروقی و قلب، انجمن پزشکی عروقی و زیست شناسی، انجمن رادیولوژی مداخله ای، و گروه کاری ACC/AHA در دستورالعمل های عملی (کمیته نوشتن برای توسعه دستورالعمل ها برای. تیراژ . 2006 مارس 21. 113(11):e463-654 MMDLINEx. ارتباط دادن].
25. نورگرن L، Hiatt WR، Dormandy JA، Nehler MR، Harris KA، Fowkes FG، و همکاران. اجماع بین جامعه برای مدیریت بیماری شریانی محیطیاینت آنژیول2007 ژوئن 26 (2): 81-157.[لینک QxMD MEDLINE].
26. [راهنما] Gerhard-Herman MD، Goik HL، Barrett C، و همکاران. راهنمای AHA/ACC 2016 در مورد مدیریت بیماران مبتلا به بیماری شریان محیطی اندام تحتانی: گزارشی از کالج قلب آمریکا/گروه وظیفه انجمن قلب آمریکا در مورد دستورالعمل های عمل بالینی. جریان . 2017 Mar 21. 135 (12):e726-e779.[لینک QxMD MEDLINE].[متن کامل].
27. Iida O، Soga Y، Urasawa K، Saito S، Jaff MR، Wang H، و همکاران. بالون پوشش داده شده با دارو در مقابل آنژیوپلاستی ترانس لومینال از راه پوست بدون پوشش برای درمان ضایعات آترواسکلروتیک در شریان پوپلیتئال سطحی فمورال و پروگزیمال: نتایج 2 ساله کارآزمایی تصادفی شده MDT-2113 SFA ژاپن. کاتتر قلب و عروق Interv. 2019 مارس 1. 93 (4): 664-672.[لینک QxMD MEDLINE].
28. Rastan A ، Krankenberg H ، Baumgartner I ، Blessing E ، Müller-Hülsbeck S ، Pilger E ، et al. قرارگیری استنت در مقابل آنژیوپلاستی بالون برای درمان شریان پوپلیتئال: نتایج دو ساله یک کارآزمایی تصادفی آینده نگر ، چند متمرکز. J Endovasc Ther. 2015 22 فوریه (1): 22-7.[LINK MEDLINE QXMD].
29. Duda SH ، Bosiers M ، Lammer J ، Scheinert D ، Zeller T ، Oliva V ، et al. استنت نیتینول مواد مخدر و لخت برای درمان ضایعات آترواسکلروتیک در شریان فمور سطحی: نتایج طولانی مدت از آزمایش سیروکو. J Endovasc Ther. 2006 دسامبر 13 (6): 701-10.[LINK MEDLINE QXMD].
30. Bosiers M ، Torsello G ، Gissler HM ، Ruef J ، Müller-Hülsbeck S ، Jahnke T ، et al. کاشت استنت نیتینول در ضایعات شریان فمور سطحی طولانی: نتایج 12 ماهه از مطالعه دوام من. J Endovasc Ther. 2009 ژوئن 16 (3): 261-9.[LINK MEDLINE QXMD].
31. Laird Jr ، Katzen BT ، Scheinert D ، Lammer J ، Carpenter J ، Buchbinder M ، et al. کاشت استنت نیتینول در مقابل آنژیوپلاستی بادکنک برای ضایعات در شریان فمور سطحی و شریان پوپلیتال پروگزیمال: نتایج دوازده ماهه از آزمایش تصادفی انعطاف پذیر. فاصله قلبی Cardiovasc. 2010 ژوئن 1. 3 (3): 267-76.[LINK MEDLINE QXMD].
32. Scheinert D ، Weer M ، Scheinert S ، Paetzold A ، Baing-Eichenseer U ، Piorkowski M ، et al. درمان بیماری شریان پوپلیتئال آترواسکلروتیک پیچیده با استنت نیتینول در هم تنیده خود در حال گسترش: نتایج 12 ماهه رجیستری استنت شریان پوپلیتئال لایپزیگ. فاصله قلبی یاک. 2013 6 ژانویه (1): 65-71.[LINK MEDLINE QXMD].
33. Scheinert D ، Scheinert S ، Sax J ، Piorkowski C ، Bräunlich S ، Ulrich M ، et al. شیوع و تأثیر بالینی شکستگی های استنت پس از استنت زدن استخوان ران. J Am Coll Cardiol. 2005 ژانویه 18. 45 (2): 312-5.[LINK MEDLINE QXMD].
34. León Lr Jr ، Dieter RS ، Gadd CL ، Ranellone E ، Mills JL Sr ، Montero-Baker MF ، et al. نتایج اولیه تجربه اولیه ایالات متحده با استنت نیتینول بافته شده فوق العاده در شریان پوپلیت. J VASC Surg. 2013 57 آوریل (4): 1014-22.[LINK MEDLINE QXMD].
35. Ramaiah V ، Gammon R ، Kiesz S ، Cardenas J ، Runyon JP ، Fail P ، et al. نتایج میان مدت از ثبت تالون: درمان لوازم جانبی با Silverhawk: مجموعه نتایج. J Endovasc Ther. 2006 اکتبر 13 (5): 592-602.[LINK MEDLINE QXMD].
36. Stavroulakis K ، Schwindt A ، Torsello G ، Stachma A ، Hericks C ، Bosiers MJ ، et al. آترکتومی جهت دار با درمان ضد استنوتیس در مقابل آنژیوپلاستی بالون پوشیده از دارو به تنهایی برای ضایعات شریان پوپلیتئال جدا شده. J Endovasc Ther. 2017 24 آوریل (2): 181-188.[LINK MEDLINE QXMD].
37. Krishnan P ، Tarricone A ، Purushothaman KR ، Purushothaman M ، Vasquez M ، Kovacic J ، et al. یک الگوریتم برای استفاده از حفاظت از آمبولیک در طول آتروکتومی برای ضایعات پوپلیتال استخوان ران. فاصله قلبی یاک. 2017 27 فوریه. 10 (4): 403-410.[LINK MEDLINE QXMD].
38. Otsuka Y ، Kasahara Y ، Kawamura A. استفاده از بالون SAFTUCE برای درمان تشییع جنازه در استنت از یک استنت سیرولیموس که قبلاً نامشخص است با یک پلاک به شدت کلسیف شده. ج قلبی تهاجمی. 2007 دسامبر 19 (12): E359-62.[LINK MEDLINE QXMD].
39. Spaargaren GJ ، Le MJ ، Reekers JA ، Van Overhagen H ، Schultze Kool LJ ، Hoogeveen YL. ارزیابی یک کاتتر بالون جدید برای ضایعات کلسیفیزه شده در بیماری شریانی داخلی: نتیجه یک ثبت چند مرکز. رادیول مداخله قلبی. 2009 ژانویه 32 (1): 132-5.[LINK MEDLINE QXMD].[متن کامل].
40. Minko P ، Katoh M ، Jaeger S ، Buecker A. Atherectomy از ضایعات تنگی استخوان ران استخوان ران. j VASC Intermiol Radiol. 2011 ژوئیه 22 (7): 995-1000.[LINK MEDLINE QXMD].
41. [راهنما] Farber A ، Angle N ، Avgerinos E ، et al. انجمن های عمل جراحی عروقی دستورالعمل های بالینی در مورد آنوریسم شریان پوپلیتئال. J VASC Surg. 2022 ژانویه 75 (1S): 109s-20s.[LINK MEDLINE QXMD].[متن کامل].
42. Trinidad-Heandez M ، Ricotta JJ 2nd ، Gloviczki P ، Kalra M ، Oderich GS ، Duncan AA ، et al. نتایج ترمیم اندوواسکولار انتخابی و اضطراری آنوریسم شریان پوپلیتئال. J VASC Surg. 2013 مه. 57 (5): 1299-305.[LINK MEDLINE QXMD].
43. کیم تی ، Sumpio Be. مدیریت آنوریسم های شریان پوپلیتئال بدون علامت. Int J Angiol. 2019 مارس 28 (1): 5-10.[LINK MEDLINE QXMD].
44. Cervin A ، Acosta S ، Hultgren R ، Grip O ، Björck M ، Falkenberg M. نتایج پس از ترمیم باز و درون عروقی آنوریسم پوپلیتئال: یک مقایسه همسان در یک گروه مبتنی بر جمعیت. EUR J VASC ENDOVASC SURG. 2021 مارس 21. [LINK MEDLINE QXMD].[متن کامل].