7 مرحله برای نوشتن یک برنامه مدیریت ریسک برای پروژه بعدی خود (با الگوی رایگان!)

هنگامی که شما نتوانید برنامه ریزی کنید ، قصد دارید شکست بخورید. شما به عنوان یک مدیر پروژه ، شما از همه مردم حقیقت این ادعای قدیمی را می دانید. برنامه ریزی ضعیف در ریشه اکثر خرابی های پروژه است. اما در حالی که برنامه ریزی برای نتایج مثبت (مانند نقاط عطف ، OKR و معیارهای موفقیت) آسان است ، برنامه ریزی برای بدترین ها همیشه آسان نیست.

الگوی رایگان خود را دریافت کنید و برنامه مدیریت ریسک خود را ایجاد کنید

ما یک الگوی مدیریت ریسک آسان را برای استفاده به صورت رایگان طراحی کرده ایم.

همه ما دوست داریم فکر کنیم که پروژه ما به راحتی پیش خواهد رفت. اما نادیده گرفتن خطرات احتمالی فقط بیش از حد خوش بینانه نیست. کاملاً خطرناک استدر حقیقت ، تقریباً از همه خرابی های پروژه به دلیل خطرات تعریف نشده است!

یک برنامه مدیریت ریسک پروژه سندی است که به شما در شناسایی ، ارزیابی و برنامه ریزی برای موضوعات بالقوه که می تواند در طول پروژه شما پیش بیاید ، کمک می کند. این مانند نقشه راه است که هر گوشه ای از حفره و تصادف را در مسیر خود به شما نشان می دهد تا بتوانید از مسیر خودداری کنید ، یا در حداقل لخت ، برای هر کاری که می آید آماده باشید.

در این پست ، ما قصد داریم به مشخصات ایجاد یک برنامه ریسک پروژه بپردازیم و سپس یک الگوی برنامه مدیریت ریسک پروژه رایگان را که می توانید امروز در پروژه های خود استفاده کنید ، در اختیار شما قرار دهیم.

سایر راهنماها و برنامه های مستندات ما را بخوانید:

• مستندات فنی
• کشتن
• پیشنهاد پروژه
• برنامه ها و راهنماها جلسه
• طرح ارتباطی

اصول: به هر حال مدیریت ریسک چیست؟

در ابتدایی ترین شرایط ممکن ، یک برنامه مدیریت ریسک سندی است که توسط مدیران پروژه برای شناسایی خطرات احتمالی پروژه ، تخمین تأثیر و احتمال وقوع آنها و سپس تعریف پاسخ ها استفاده می شود.

این توضیحات فنی استاما این چند تفاوت ظریف را از دست می دهد که توضیح می دهد که چرا مدیریت ریسک برای مدیران پروژه بسیار مهم است.

اول از همه ، مهم است که به یاد داشته باشید که خطرات بد نیستند. یک خطر صرفاً لحظه ای از عدم اطمینان است. شما مطمئناً نمی دانید چه اتفاقی خواهد افتاد ، و نتایج بالقوه می تواند مثبت یا منفی باشد.

خطرات می توانند عدم قطعیت در دامنه ، برنامه ، هزینه یا کیفیت باشند. نکته ایجاد یک برنامه مدیریت ریسک ، شناسایی آن لحظه ها و ایجاد سیستمی برای به حداکثر رساندن تأثیرات مثبت (و کاهش هرگونه منفی بالقوه!)

اما گفتنش از انجام دادنش آسونتره.

از یک چیز ، مطالعات نشان داده اند که ما توانایی خود را برای تأثیرگذاری بر رویدادهایی که به طور اتفاقی تعیین می شوند ، بیش از حد ارزیابی می کنیم. به عبارت دیگر ، ما فکر می کنیم کنترل بیشتری بر عدم قطعیت از آنچه در واقع انجام می دهیم ، داریم.

برای این مشکل می توانید تعصبات شناختی (میانبرهای ذهنی که بر تفکر ما تأثیر می گذارد) سرزنش کنید. به طور خاص تر ، هنگام تصور نتایج یک پروژه ، به راحتی قربانی می شود:

• لنگر انداختن: هنگامی که ما به جای اینکه در مورد نتایج کمتر فکر کنیم ، اطلاعات زیادی را به راحتی در دسترس می دهیم.(یعنی شما فقط در مورد خطراتی که در یک پروژه قبلی با آن روبرو هستید و نه سایر موارد فکر می کنید).
• تعصب تأیید: هنگامی که ما اطلاعاتی را که با موقعیت فعلی ما هماهنگ است ارزش قائل هستیم و هر چیزی را که با آن مغایرت داشته باشد ، ارزش نمی آوریم.
• تعصب بقا: وقتی ما به داستانهای موفقیت ارزش زیادی می دهیم و همه موارد شکست را نادیده می گیریم.
• فکر گروهی: وقتی ما به تصمیم گروه تبدیل می شویم و اعتراض نمی کنیم (حتی اگر آنها معتبر باشند).
• مغالطه برنامه ریزی: وقتی ما بیش از حد خوش بین هستیم که یک پروژه چقدر زمان یا منابع می گیرد.

از آنجا که شما برنامه مدیریت ریسک پروژه خود را تهیه می کنید ، بپرسید که آیا قربانی هر یک از این تعصبات هستید و خطرات واقعی را نادیده می گیرید.

برای فکر کردن در مورد چه نوع خطرات لازم است؟

بنابراین هنگام نوشتن یک برنامه مدیریت ریسک ، چه نوع خطرات و عدم قطعیت ها را باید در نظر بگیرید؟طبق گفته موسسه مدیریت پروژه ، بیشتر خطرات پروژه تحت چند دسته اصلی قرار می گیرند:

1. فنی. این شامل خطرات مبتنی بر الزامات ، فناوری مورد استفاده ، رابط ها ، عملکرد و کیفیت است.
2. مدیریت. این شامل هرگونه خطری است که از برنامه ریزی ، برنامه ریزی ، تخمین یا ارتباطات ناشی می شود.
3. سازمانیاین شامل هرگونه وابستگی به پروژه ، تدارکات ، منابع ، بودجه و غیره است.
4. خطرات خارجیاین خطرات ناشی از مشتریان ، کاربران ، پیمانکاران یا حتی خود بازار است.

به یاد داشته باشید ، هر یک از این خطرات به طور بالقوه می توانند نتیجه مثبتی به شما بدهند. به عنوان مثال ، ممکن است تغییر تقاضا ناگهان به معنای این باشد که تعداد فروش شما تحت تأثیر قرار گرفته است. آیا به این فکر کرده اید که چگونه می توانید از آن افزایش ناگهانی بودجه استفاده کنید؟

برای هر خطر ، 3 سطح دانش در نظر گرفتن وجود دارد

طبق تعریف ، خطرات پروژه برنامه ریزی نشده است. اما این بدان معنا نیست که آنها همیشه ناشناخته هستند. بخشی از درک مدیریت ریسک همچنین دانستن اینکه چقدر انتظار دارید بدانید وارد آن می شوید. خطرات در سه سطح دانش قرار می گیرند:

• یک خطر شناخته شده چیزی است که قبلاً توسط ذینفعان ، هم تیمی یا خودتان مطرح شده است. شاید در مرحله برنامه ریزی پروژه به وجود آمده باشد یا توسط یک متخصص ابراز شود. اینها باید با دقت مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرند (به مرحله بعدی مراجعه کنید!) و مستند شده است.
• خطر ناشناخته ای است که بلافاصله به وجود نیامده و فقط ممکن است توسط معدود افراد مانند یک متخصص یا متخصص شناخته شود یا به رسمیت شناخته شود. شما باید هنگام نوشتن برنامه مدیریت ریسک پروژه خود ، زمان دقیق را صرف کشف این موارد کنید.
• یک خطر ناآشنا یکی از مواردی است که نمی توان از آن انتظار داشت که پیش بینی کنید ، مانند عدم موفقیت کل سیستم ، سقوط بازار یا یک حادثه. در حالی که هیچ نکته ای وجود ندارد که همه این موارد را در برنامه خود ذکر کنید ، مهم است که بپذیرید که نمی توانید هر خطری را پیش بینی کنید. اما این بدان معنا نیست که آنها در آنجا نیستند.

7 مرحله برای ایجاد یک برنامه مناسب برای مدیریت ریسک پروژه

خوب ، وقت آن است که همه اینها را در یک برنامه مناسب برای مدیریت ریسک قرار دهیم.

برنامه مدیریت ریسک خود را با الگوی رایگان ما بسازید

ما یک الگوی مدیریت ریسک آسان را برای استفاده به صورت رایگان طراحی کرده ایم.

فرایند ایجاد برنامه مدیریت ریسک شما از یک جریان ساده پیروی می کند: شناسایی ، ارزیابی ، برنامه ریزی و نظارت. در اینجا نحوه پر کردن هر یک از این موارد آورده شده است:

1. تجزیه و تحلیل ریسک: خطرات احتمالی را شناسایی کنید (و سپس آنها را مستند و اولویت بندی کنید)

اولین قدم شناسایی تمام خطرات احتمالی پروژه شما است. این باید در ابتدای پروژه و همچنین به صورت دوره ای در کل اتفاق بیفتد (مانند بعد از ضربه زدن به یک نقطه عطف کلیدی).

در اینجا جایی است که شما باید به چهار دسته ریسک (فنی ، مدیریت ، سازمانی ، خارجی) حفر کنید و همچنین تمام سطح دانش را در نظر بگیرید (خطرات شناخته شده ، خطرات ناشناخته ، خطرات ناشناخته).

روش های مختلفی وجود دارد که می توانید خطرات را شناسایی کنید و از کدام استراتژی استفاده می کنید به منابع ، تیم و اندازه پروژه شما کاهش می یابد. برای شروع ، چند مورد از این موارد را امتحان کنید:

1. مصاحبه هاوقت خود را برای صحبت با ذینفعان پروژه اصلی ، متخصصان خارج از کشور و سایر هم تیمی ها که ممکن است بتوانند برخی از خطرات ناشناخته تر را روشن کنند ، کنار بگذارید.
2. جلسات طوفان مغزی. تیم شما یکی از بهترین منابع اطلاعات در مورد خطرات احتمالی است. در بسیاری از موارد ، آنها روی پروژه های مشابه کار کرده اند و می دانند که در کجا همه چیز خراب شده است. مانند هر جلسه گروهی دیگر ، یک جلسه طوفان مغزی باید با دقت برنامه ریزی شده و اجرا شود تا آن را در مسیر خود نگه دارد. از قبل دستور کار و زمینه ارسال کنید و هنگام ورود افراد ، لحن را تنظیم کنید. شما می خواهید بحث را دعوت کنید اما آن را متمرکز کنید تا آنچه را که مردم در گذشته در گذشته تجربه کرده اند ، متمرکز کنید.
3. لیست چک های خطر. آیا شرکت شما قبلاً برای شناسایی خطرات ، گردش کار را در اختیار دارد؟اگر چنین است ، آنها احتمالاً یک لیست چک از مناطق و دسته ها برای کشف شما دارند. اگر اینگونه نباشد ، این یک ابزار عالی برای ساخت و استفاده در پروژه های بعدی است.
4. تجزیه و تحلیل فرض. هر فرضی منبع خطر بالقوه ای است (تعصبات شناختی را که در بالا ذکر کردیم به یاد داشته باشید؟) چند دقیقه طول بکشد و به هر آنچه که فرض می کنید در مورد این پروژه درست یا واقعی باشد فکر کنید. آیا افکار شما معتبر هستند؟آیا اثبات دارید؟

بهترین اقدام در اینجا این است که در هر فرآیند هرچه بیشتر افراد درگیر شود. در صورت امکان با تیم خود ، ذینفعان پروژه و حتی متخصصان خارج مشورت کنید.

پس از شناسایی خطرات احتمالی ، باید آنها را مستند و اولویت بندی کنید.

بیایید با نوشتن بیانیه خطر شروع کنیم. به جای ریسک مبهم و یک کلمه ای مانند "بودجه" ، می توانید از آنچه بیان می شود یک بیانیه if-then استفاده کنید تا به وضوح هر خطر را تعریف کنید. به عبارت ساده ، این یک فرمول زبانی است که می رود:

این اظهارات نه تنها به شما کمک می کند تا بفهمید چه چیزی باعث ایجاد خطر یا عدم اطمینان می شود بلکه تأثیر بالقوه نیز چیست.

در مرحله بعد ، هر سناریوی خطر باید در اولویت قرار گیرد. به عنوان مشاور مهندسی قابلیت اطمینان ، فرد شنکلبرگ می نویسد:

شما نمی توانید از وقوع هرگونه خطر جلوگیری کنید. درعوض ، شما باید بدانید که در صورت بروز آنها ، چقدر بد نیاز به پرداختن به آنها دارند.

این موارد به نام ریسک ریسک می گویند ، که یک جدول ساده است که به شما در سازماندهی خطرات خود کمک می کند و پاسخ های متداول را لیست می کنید. همانطور که در بقیه مراحل کار می کنیم ، بخش های باقیمانده رجیستری را پر خواهید کرد.

2. نتیجه ، تأثیر و احتمال هر خطر بالقوه را ارزیابی و ارزیابی کنید

همانطور که خطرات خود را در اولویت قرار می دهید ، به طور طبیعی سه سوال می پرسید:

1. اگر این وضعیت اتفاق بیفتد چه اتفاقی خواهد افتاد؟
2. چقدر احتمال دارد که این اتفاق بیفتد؟
3. تأثیر نتیجه در پروژه چقدر بد خواهد بود؟

این عوامل - توالی ، احتمال و تأثیر - زمینه و اهمیت برای هر یک از خطرات شما. به جای اینکه فقط یک جمله ساده باشید ، می توانید دقیقاً بفهمید که چقدر بد هستند و چقدر باید برای آنها برنامه ریزی کنید.

در این مرحله ، شما می خواهید تأثیر کیفی و کمی از ریسک را مرور کنید و سپس نمره احتمال (از احتمال کم تا زیاد) و نمره تأثیر خطر (یا کم ، متوسط یا زیاد) را تعیین کنید.

اگر خطرات زیادی دارید ، ممکن است از یک سیستم پیچیده تر برای به دست آوردن احتمال و تأثیر آنها استفاده کنید. به عنوان مثال ، ممکن است از درصد یا نسخه اصلاح شده روش برنج استفاده کنید.

هنگامی که خطرات خود را به ثمر رساندید ، بسیاری از افراد دوست دارند از آنچه ماتریس ارزیابی ریسک نامیده می شود استفاده کنند تا آنها را از نظر بصری ترسیم کنند.

به عنوان مثال ، اگر ما از نمرات پایین ، متوسط و متوسط خود استفاده می کنیم ، ماتریس ما ممکن است به این شکل باشد:

در این حالت ، سبکترین مربع ها را می توان کنترل کرد تا ببینید که آیا آنها افزایش می یابد. مربع های میانه در صورت داشتن منابع و هرچه به میادین تاریک تر نزدیک شوید ، باید سعی کنند کاهش یابد. تاریک ترین مربع ها باید بلافاصله با آنها برخورد شوند.

این به شما نشان می دهد که خطرات خاصی خطرناک هستند و پاسخ شما چقدر ضروری است. هرچه نمرات شما پیچیده تر باشد ، ماتریس شما پیچیده تر خواهد شد (اما هرچه دید بیشتری داشته باشید در آن خطرات خطرناک ترین است).

3. نقش ها و مسئولیت ها را به هر خطر اختصاص دهید

این کافی نیست که فقط خطرات را بنویسید و امیدوارم که آنها به نتیجه نرسند. هر ریسک باید به یک عضو تیم اختصاص یابد ، در اولویت قرار گیرد و برآورد منابع مورد نیاز برای رسیدگی به آن را برآورد می کند.

اگر ریسک به یک مسئله واقعی تبدیل شود ، عضو تیم تعیین شده مسئولیت مالکیت را بر عهده خواهد گرفت. به عنوان بخشی از این ، آنها باید عوامل خطر یا علائم هشدار دهنده را درک کنند که نشان می دهد آنها نیاز به پرش به عمل دارند.

یک ماشه ریسک ممکن است از قبل شناسایی شود (وقتی این یک خطر قابل تشخیص است) ، در حالی که در موارد دیگر ، مشخص کردن علت دقیق آن بسیار غیرممکن خواهد بود. به عنوان مثال ، شما ممکن است بدانید که هنگام تغییر ساختار قیمت گذاری خود ، خطرات برای برند شما وجود دارد ، اما لزوماً قادر نخواهید بود ماشه دقیق مانند پست یا وبلاگ را از مشتری شناسایی کنید.

اینجاست که استفاده از یک ابزار مدیریت پروژه بسیار مهم است. در حالی که برنامه مدیریت ریسک شما می تواند به عنوان یک صفحه ویکی زندگی کند ، انتقال خطرات فردی به موضوعات به این معنی است که می توانید پیشرفت آنها را در کنار بقیه کارهای پروژه خود اختصاص داده و پیگیری کنید.

در حالی که خطرات باید به یک فرد مجرد اختصاص یابد ، باید برای همه قابل مشاهده باشد. به این ترتیب ، همه از آنچه که باید مراقب باشید و در صورت دیدن یکی از محرک ها آگاه هستند ، آگاه هستند.

4- برای هر خطر استراتژی های پیشگیرانه ای ارائه دهید

نکته یک برنامه مدیریت ریسک این است که مسیری روشنی را برای حل هرگونه مسائل احتمالی مطرح به شما ارائه دهد. برای هر یک از خطرات مشخص شده ، مدیر پروژه و هم تیمی اختصاص داده شده باید پاسخ مناسبی را طوفان کنند.

در بیشتر موارد ، شما خطری را برطرف خواهید کرد که از یکی از چهار روش به یک مسئله تبدیل شده است:

1. اجتناب کنید: برنامه خود را برای دور زدن مسئله تغییر دهید. به عبارت دیگر ، علت تهدید را به طور کلی حذف کنید.
2. انتقال: ریسک (یا بخشی از آن) را به تیم یا آژانس دیگری برون سپاری کنید. این را به عنوان یک بیمه نامه "بیمه" معمولی فکر کنید.
3. کاهش: برای کاهش تأثیر خطر اقدامات فوری انجام دهید. این می تواند به معنای بررسی نیازهای شما ، انجام آزمایش های اضافی یا جستجوی گزینه های مختلف باشد.
4. بپذیرید: شانس تأثیر منفی یا در نهایت بودجه را در هزینه برخورد با آن فرض کنید.

هنگام نوشتن برنامه پاسخ ریسک خود ، عمق جزئیات شما باید با اهمیت خطر مطابقت داشته باشد. هیچ نکته ای برای ایجاد پاسخ عمیق به یک خطر کم و احتمال کم وجود ندارد.

در آخر ، اگر پاسخ احساس کند فراتر از محدوده پروژه شما است ، می توانید خطر را نیز افزایش دهید. این ما را به مرحله بعدی خود می برد.

5- در صورتی که واقعاً اشتباه شود ، یک برنامه احتمالی ایجاد کنید

در صورتی که شما در حال پذیرش احتمالی احتمالی یک خطر هستید ، باید بدانید که در صورت تحقق آن چه کاری انجام دهید. به این برنامه احتمالی گفته می شود. به عبارت دیگر ، شما به این سؤال پاسخ می دهید: "اکنون چه کاری انجام می دهیم؟"

برنامه های احتمالی باید برای خطراتی که اولویت بالایی و تأثیر بالایی دارند ، ذخیره شود اما بدون راه حل آشکار برای چه کاری باید در صورت وقوع انجام شود. در این حالت ، شما می خواهید یک گردش کار نقشه برداری کنید که چند مرحله را دنبال می کند:

1. منابع را پیدا کنید و مستند کنید که در مواقع اضطراری قابل استفاده است. این می تواند به معنای جابجایی اعضای تیم از کار متفاوت ، منحرف کردن بودجه یا افزایش دامنه باشد.
2. بدانید که در مورد این موضوع باید به چه کسی اطلاع داده شود. شما می توانید از برنامه ارتباطی خود برای کمک به یافتن این افراد استفاده کنید.
3. برای مقابله با این موضوع طرحی برای اقدام ایجاد کنید. آیا گزینه های دیگری وجود دارد که می توانید پیشنهاد دهید یا انعطاف پذیری می توانید به برنامه پروژه فعلی خود اضافه کنید؟آیا می دانید چه کسی را وارد کنید و از کجا درخواست کمک کنید؟یک لیست چک می تواند به شما کمک کند تا در حالت بحران متمرکز شوید.
4. مراقب محرک های خطر برای این مشکلات (به ویژه مهلت) باشید.

البته تعادل برنامه ریزی احتمالی این است که اینها معمولاً موضوعاتی هستند که احتمال کمی در واقع اتفاق می افتد. به راحتی می توان تصور کرد که هر وضعیت وحشتناکی که ممکن است از بین برود ، تصور می شود. با این حال ، اگر سقوط احتمالی یکی از این خطرات می تواند پروژه شما را تهدید کند ، ارزش آن را دارد که زودتر فکر کنید.

6. آستانه ریسک خود را اندازه بگیرید و با ذینفعان پروژه کار کنید

در حالی که هر پروژه با برخی از ریسک ها همراه است ، مواردی وجود دارد که نتایج منفی بالقوه فقط برای قمار زیاد است. این همان چیزی است که به عنوان آستانه ریسک شما شناخته می شود - میزان خطر شرکت یا ذینفعان شما مایل به انجام آن هستند.

از آنجا که شما برنامه مدیریت ریسک خود را ایجاد می کنید ، مهم است که با ذینفعان اصلی خود در تماس باشید و از احساس آنها صدا کنید.

آیا خطر زیادی برای توجیه پروژه به عنوان scoped وجود دارد؟آیا می توانید قبل از شروع به کاهش خطرات ، در برنامه پروژه خود تغییراتی ایجاد کنید؟

در حالی که این ممکن است احساس آزار دهنده شود ، بهتر است به جای اینکه به یک بار وقت و انرژی خود را مرتکب شوید ، زودتر تغییرات ایجاد کنید.

7. نظارت و گزارش در مورد هر خطر را ادامه دهید

سرانجام ، مدیریت ریسک یک دایره است ، نه یک مسیر خطی. از آنجا که شما با ناشناخته ها سر و کار دارید ، برنامه مدیریت ریسک شما باید یک سند زنده باشد.

هرکسی که این ریسک را داشته باشد ، باید مسئولیت ردیابی آن را بر عهده داشته باشد ، آن را در ابزار مدیریت پروژه شما به روز کند و اطمینان حاصل کند که افراد دیگر از آنچه اتفاق می افتد آگاه هستند. با پیشرفت پروژه شما ، یک فرصت خوب وجود دارد که خطرات جدید به وجود خواهد آمد یا موارد فعلی تکامل می یابند و تغییر می کنند.

شاید آنچه به نظر می رسید خطر کمتری در اوایل باشد ، ناگهان بسیار محتمل است. با استفاده از ابزاری مانند Planio برای پیگیری خطرات خود ، می توانید به سرعت آنها را به روز کنید و همه را با آنچه اتفاق می افتد ، به سرعت نگه دارید.

مدیریت ریسک پروژه را نمی توان در یک سیلو انجام داد. برای داشتن بهترین فرصت برای دستیابی به موفقیت در پروژه ، باید بخشی از فرایند مدیریت پروژه شما باشد.

نحوه ایجاد یک سیستم مدیریت ریسک قدرتمند با استفاده از ویکی و کارها Planio

با استفاده از یک ابزار مدیریت پروژه مانند Planio ، برنامه مدیریت ریسک شما می تواند در کنار مسائل ، وظایف و نقاط عطف شما زندگی کند. به این ترتیب ، شما خطرات را به صورت مقدم و شفاف نگه می دارید.

یکی از بهترین راه های انجام این کار مربوط به ویکی ها و تابلوهای مدیریت پروژه چابک ما است.

Wikis Planio روشهای قدرتمندی برای ذخیره دانش تیم شما به روشی است که در دسترس و شفاف باشد. در این حالت ، شما می توانید تمام برنامه مدیریت ریسک خود را در ویکی قرار دهید تا اطمینان حاصل کنید که همه از روش شما می دانند ، که خطرات ارزیابی می شوند و چگونه می توانند پاسخ دهند.

هر ورودی ویکی می تواند شامل پرونده ها و تصاویر (مانند ثبت ریسک شما) باشد و به مسائل یا وظایف فردی پیوند دهید. اینجاست که همه چیز جالب می شود.

همانطور که قبلاً نیز اشاره کردیم ، می توانید برای هر ریسک یک مسئله Planio ایجاد کنید و آنها را با زمینه های سفارشی شخصی سازی کنید تا اطلاعاتی از قبیل تأثیر ، توضیحات ، برنامه عمل و اولویت را اضافه کنید و سپس آن مسئله را به صاحب ریسک اختصاص دهید.

اکنون ، هنگامی که وظایف خود را برای Sprint بعدی برنامه ریزی می کنید ، می توانید هرگونه خطرات مرتبط را درست در صفحه چابک خود در کنار کارهایی که انجام می شود قرار دهید. این امر نه تنها به خطرات بیشتری می بخشد ، بلکه حتی می تواند به کاهش تأثیر آنها کمک کند.

در حالی که سایر فرآیندهای توسعه نرم افزار (مانند آبشار) فقط پس از دستیابی به نقطه عطف اصلی ، بازخورد را ارائه می دهند ، چابک آن را در اوایل و اغلب به ارمغان می آورد. همانطور که مایک رابینسون ، مشاور چابک در نیلی آبی می نویسد:

برنامه ریزی برای شکست در واقع برنامه ریزی برای موفقیت است

تنها راه اطمینان از عدم موفقیت پروژه این است که سر خود را در ماسه بچسبانید و وانمود کنید که هیچ چیز نمی تواند اشتباه پیش نرود. با دنبال کردن این برنامه مدیریت ریسک پروژه و ایجاد نسخه خود (در Planio!) همیشه یک قدم جلوتر از شماره ها و یک قدم نزدیک به یک پروژه موفق خواهید بود.

اکنون مقاله را خوانده اید ، خود را ایجاد کنید

ما یک الگوی مدیریت ریسک آسان را برای استفاده به صورت رایگان طراحی کرده ایم.