هزینه بودجه چقدر است؟

آلن لانی از سال 2021 نویسنده امور مالی شخصی برای تعادل است. او برای شیکاگو تریبون ، مالی یاهو و وام مسکن نوشت.

به روز شده در 31 مه 2022 بازبینی شده بوسیله

مایکل بویل یک متخصص مالی باتجربه است و بیش از 10 سال با برنامه ریزی مالی ، مشتقات ، سهام ، درآمد ثابت ، مدیریت پروژه و تجزیه و تحلیل کار می کند.

در این مقاله مشاهده همه در این مقاله

تعریف

هزینه وجوه به مبلغ صرف شده توسط یک موسسه وام برای به دست آوردن بودجه برای وام دادن به شما اشاره دارد.

غذای اصلی

• نرخی که وام دهندگان به دست می آورند ، بر میزان شارژ مشتریان تأثیر می گذارد.
• هزینه پایین تر وجوه برای بانک ها به طور معمول برابر با هزینه کمتری از سرمایه برای مشتریان بانک است.
• انتظار می رود 3 ٪ اضافه شده به هزینه بودجه بانک برای وام گیرندگان با نرخ نخست.
• اگرچه هزینه وجوه توسط بازار تعیین می شود ، تأثیر فدرال رزرو نرخ صندوق های فدرال را که یک بانک برای دستیابی به وجوه برای وام دادن به مشتریان خود می پردازد ، هدایت می کند.

تعریف و نمونه هایی از هزینه بودجه

هزینه وجوه این است که برای دستیابی به وجوهی که به مشتریان وام می دهد ، یک موسسه وام دهنده هزینه خواهد کرد. موسسات وام دهی اغلب این سرمایه را از یکی از بانکهای فدرال رزرو به دست می آورند. مبلغی که یک موسسه وام برای این وجوه پرداخت می کند ، تا حد زیادی با نرخ مؤثر صندوق های فدرال تعیین می شود ، که این یک نرخ بازار است که تحت تأثیر فدرال رزرو از طریق حرکات انجام شده برای رسیدن به نرخ هدف صندوق های فدرال است.

توجه داشته باشید

کمیته بازار آزاد فدرال برای ارزیابی نرخ هدف صندوق های فدرال هشت بار در سال ملاقات می کند. نرخ صندوق های فدرال بر نرخ اولیه و نرخ بهره طولانی مدت برای ابزارهای کلیدی مالی که شما استفاده می کنید یا استفاده خواهید کرد ، مانند وام ، وام خودرو و حساب های پس انداز تأثیر می گذارد.

هزینه وجوه فهرست بندی می شود (همچنین به عنوان هزینه شاخص صندوق ها یا COFI نیز شناخته می شود) و توسط فردی مک برای هر ماه منتشر می شود. در اکتبر سال 2021 ، COFI با 0. 752 برخورد کرد که از زمان شروع ردیابی در سال 1976 کمترین میزان را داشت.

توجه داشته باشید

نرخ هزینه صندوق ها در اکتبر 1981 به میزان بالای 13. 610 رسید.

هزینه بودجه چگونه کار می کند؟

بانک ها از هزینه بودجه برای تعیین میزان شارژ مشتریان خود استفاده می کنند. هزینه وجوه تعداد استاتیک نیست ؛این تغییر بر اساس حرکاتی که فدرال رزرو برای تنظیم اقتصاد انجام می دهد ، از جمله خرید یا فروش اوراق بهادار برای افزایش یا کاهش نقدینگی بانک ها و تغییر نیاز ذخیره است.

بانک ها نرخ هزینه وجوه را از شما دریافت نمی کنند. در عوض، نرخی که پرداخت می کنید بستگی به نحوه قیمت گذاری وام های بانک دارد. به عنوان مثال، برخی از بانک ها ممکن است نرخ بهره را بر اساس هزینه های عملیاتی بانک برای خدمات وام، حق بیمه ریسک و حاشیه سود در کنار هزینه وجوه ارائه کنند. این نوع محاسبه نرخ بهره «قیمت گذاری وام به اضافه هزینه» نامیده می شود.

سایر وام دهندگان ممکن است نرخ های بهره خود را با استفاده از مدل «رهبری قیمت» ایجاد کنند، که در آن بانک نرخ اصلی را ایجاد می کند که عموماً حدود 3 درصد بالاتر از نرخ هزینه وجوه بانک است. بانک ها تمایل دارند تا نرخ اولیه خود را در اختیار مشتریانی با بالاترین امتیاز اعتباری قرار دهند، زیرا آنها کمترین ریسک نکول را دارند. به عنوان مثال، اگر هزینه وجوه برای یک بانک 2٪ باشد، می توانید انتظار داشته باشید که در بهترین حالت، حدود 5٪ نرخ بهره برای تامین مالی خود بپردازید. اگر اعتبار ضعیف یا متوسطی دارید، احتمالاً با نرخ بهره ای بالاتر از پایین ترین نرخی که بانک می تواند از شما دریافت کند، مواجه خواهید شد.

هزینه وجوه در مقابل هزینه سرمایه

هزینه وجوه با هزینه سرمایه یکسان نیست. هزینه سرمایه مبلغی است که یک کسب و کار برای به دست آوردن سرمایه می پردازد، در حالی که هزینه وجوه مبلغی است که یک بانک یا موسسه وام دهنده برای به دست آوردن وجوه پرداخت می کند. یک کسب و کار سرمایه را از یک بانک به دست می آورد، در حالی که یک بانک (یا موسسه وام دهنده) سرمایه را از بانک های فدرال رزرو و سپرده های مشتریان به دست می آورد.