NFT های ترامپ هنر نیستند. مگر اینکه در نظر بگیرید که یک شکل هنری را در نظر بگیرید.

این کارتهای معاملاتی 99 دلاری با خنده دار بد هستند. این تمام نکته است

مردی در نزدیکی پرتره رئیس جمهور دونالد ترامپ که توسط هنرمند جولیان راون در کنفرانس اقدام سیاسی محافظه کار در National Harbor ، Md. ، در سال 2019 انجام شده است ، ایستاده است. (مت مک کلین/واشنگتن پست)

شاید مفیدترین و صادقانه ترین تصویر از وب سایت جدید تبلیغات کارتهای تجاری دونالد ترامپ در انتهای صفحه باشد ، جایی که ترامپ هنگام چشمک زدن به بیننده ، دو انگشت شست می دهد. پیام دوگانه ساده به نظر می رسد: همه چیز A-OK است ، و این همه شوخی است.

تجربه کامل را بدست آورید. پیکان برنامه خود را انتخاب کنید

مطمئناً مردم روز پنجشنبه با صمیم قلب خندیدند که ترامپ آنچه را که وی به عنوان "اعلامیه اصلی" صورت گرفته بود ، خندید. وی اکنون کارتهای معاملاتی دیجیتال "نسخه محدود" را برای فروش ارائه می داد ، و آنچه را که به نظر می رسد تصاویر کاملاً آماتور از رئیس جمهور پیشین است که گلف را بازی می کند ، به عنوان یک فضانورد ، محاصره شده توسط کافه های طلا و تیراندازی از لیزر از چشمان او بود.

این آخرین تلاش کارآفرینی از یک تاجر با شکست های بی شمار و ورشکستگی به نظر می رسد تلاش متدین برای پول نقد در بازار "نشانه های غیرقانونی" است. NFT ها شامل فروش تصاویر داده شده با یک تمبر دیجیتالی منحصر به فرد و در نتیجه ، از نظر تئوری ، کمبود مصنوعی است. NFT ها از فناوری بیت کوین استفاده می کنند و مانند هر کالای دیگری می توان خریداری و فروخته شد. بازار آنها ممکن است در سال 2021 با فروش 69 میلیون دلاری یک کولاژ دیجیتال توسط یک هنرمند به نام Beeple به اوج خود رسیده باشد. از آن زمان ، بازار سقوط کرده است.

منتقدین نمادنگاری خام تصاویر و ساخت و سازهای دست و پا چلفتی آنها را به دست آوردند. وب سایت "Collect Trump Cards" طرح ها را به کلارک میچل ، هنرمندی که در تصاویر محبوب تخصص دارد ، نشان می دهد و می گوید: "او روابط کاری برجسته ای با مارک هایی مانند جنگ ستارگان ، هاسبرو ، متل ، مارول دارد."میچل تسلط اساسی بر فرازهای Hypermasculine از فرهنگ کمیک بوک و ورزش های حرفه ای دارد.

اگر تصاویر دیده شده در وب سایت شبیه به تصاویر دیجیتالی است که به هر کسی که هزینه 99 دلار را پرداخت می کند ، منتقل می شود ، کارت های Trump Photoshop از چهره رئیس جمهور پیشین که بر روی بدن های مردانه مناسب و مناسب قرار گرفته است ، پوشیده از لباس های مختلف است. از شجاعت مردانه ، از جمله لباس ورزشی ، یک اتاق خواب کلانتر و بسیاری از لباس های آبی.

پروژه لینکلن، یک کمیته اقدام سیاسی که متخصص در تمسخر ترامپ در رسانه های اجتماعی است، کلیپی از اعلامیه ویدیویی آنلاین منتشر کرد که با خنده های بی سابقه پوشانده شده بود."متوقف کردن. ما فقط می توانیم آنقدر بخندیم.» در این توییت که یک روز پس از اعلام بزرگ، بیش از 19000 لایک به دست آورده بود، آمده است.

متوقف کردن. ما فقط می توانیم آنقدر بخندیم.

با این حال، همراه با خنده، این حس فراگیر بود که این جدیدترین طرح، جوهر ترامپ را به خالص ترین شکل آن تقطیر کرده است. این «بر روی نام تجاری» به نحوی گویاتر و آزاردهنده تر از تلاش های قبلی برای پول نقد نامی بود که زمانی با دفتر بیضی مرتبط بود.

ما می توانیم به برخی از گرایش های تیره تر در بازار هنر معاصر نگاه کنیم تا این شهود را تقویت کنیم. ترامپ در بیانیه خود نوشت: «این کارت های نسخه محدود هنر شگفت انگیز زندگی و شغل من را نشان می دهند!»

هنر به طور برجسته ای با حروف بزرگ نوشته می شد و ناهماهنگی بین کلمه ای که افکار لئوناردو، رامبراند و پیکاسو را فرا می خواند و تصویری که پس از آن به وجود می آید - ترامپ به عنوان ابرقهرمان با جوراب شلواری و شنل، تشدید می کرد. ناهماهنگی مشابهی اغلب در موزه ها و بازارهای هنر معاصر احساس می شود، زمانی که اشیاء به ظاهر کم اهمیت یا بی ارزش - زباله ها یا چیزهایی که در خیابان پیدا می شوند، یادگاری های تصادفی که از کمد حافظه بیرون آورده شده اند - به عنوان هنر تغییر کاربری داده می شوند و هم از نظر فکری اساسی و هم از نظر تجاری ارزشمند تلقی می شوند.

نقد کوتاه این پدیده این است: "بچه من می توانست این کار را انجام دهد."و در واقع، فرزند شما احتمالاً می تواند تصاویر ترامپ را به طرز خنده آمیزی مانند تصاویری که ترامپ اکنون می خواهد بفروشد، بسازد، اگر فرزند شما حتی با فرهنگ پاپ آشنایی اجمالی داشته باشد و صلاحیت اولیه با نرم افزار ویرایش عکس را داشته باشد.

در دنیای هنر، حرکت مفهومی که زباله های مفروض را به عنوان هنر تغییر نام می دهد، چندان ساده نیست. این یک شجره نامه طولانی دارد که به آثار مارسل دوشان برمی گردد، مجسمه بدنام "آماده" او شامل اثری در سال 1917 به نام "فواره"، ادراری 90 درجه بر محور خود چرخیده و با رمزی برای نام هنرمند امضا شده است. و، بله، احتمالاً فرزند شما می تواند جای ادرار را تغییر دهد و نام خود را روی آن امضا کند، اما احتمالاً نمی تواند این کار را در لحظه تاریخی مناسب برای آغاز یک قرن بحث در مورد اینکه چه چیزی هنر است، انجام دهد. آیا شیء مادی است یا ایده؟فرم اصلی یا تکرار آن؟

مردم به ادرار دوچامپ خندیدند و هنوز هم به فرزندان آن می خندند ، که می توان در گالری ها و بازارهای هنری در سراسر جهان یافت. این به معنای استدلال نیست که هنر ترامپ هنر است. اینطور نیستآنچه در اینجا مهم است این است که چگونه خنده جامعه را تعریف می کند و چگونه تلاش ترامپ برای بازاریابی نمادنگاری آماتوریا به موازات نحوه استفاده هنرمندان ، منتقدین و کلکسیونرها از خنده برای تعیین مرزهای دنیای هنر است.

به عبارت ساده تر ، اگر نمی توانید Duchamp یا هنر مفهومی را جدی بگیرید ، با تعریف دنیای هنر ، یک فلسطین هستید. این ثابت می کند که شما تمایلی یا ناتوان از مجموعه اصلی تمرینات فکری و کالری های ذهنی که برای قدردانی از هنر معاصر ضروری است ، نیستید. یکی از ویژگی های بارز هنر ترامپ و کار سایر هنرمندانی که تلاش کرده اند تصاویر ترامپ را به عنوان هنر به بازار عرضه کنند ، انتظار این است که نخبگان به آن بخندند. کسانی که می خندند ، بلافاصله بیرونی به دنیای ترامپ هستند ، جایی که طعم و مزه ای برای تواری به عنوان یک شیب اساسی وفاداری و تعلق ایجاد می شود.

"Saturday Night Live" در 17 دسامبر ، رئیس جمهور پیشین دونالد ترامپ را از کارتهای تجاری غیرقانونی توکن به تصویر کشید که وی را در گلهای مختلف به تصویر می کشد.(فیلم: پست واشنگتن)

آن را فلسطینیسم معکوس بنامید: استفاده از تصاویر عمداً بد ، شاید با چشمک ، برای ایجاد پویایی "ایالات متحده". سایر هنرمندانی که خود را با ترامپ هماهنگ می کنند ، این کار را نیز انجام داده اند. جان مک ناتون ، که خود را "اصلی ترین هنرمند محافظه کار آمریکا" می نامد ، به تصویر می کشد که به طرز حیرت انگیزی از ترامپ به عنوان چهره ای مقدس که یک آمریکا رنج می برد ، برای بازگرداندن آرمان گرایی و یافتن روح واقعی آن ایجاد کرده است. اما او همچنین تصویری کارتونی از ترامپ و همسرش ملانیا را ایجاد کرده است که سوار بر یک وانت غول پیکر و پرچم با عنوان "نگه داشتن ترامپین" ، اشاره ای به کارتون ضد فرهنگی در سال 1968 با عنوان "نگه داشتن کامیون" ، "توسط هنرمند رابرت کروم.

متن زیر تصویر (موجود به عنوان چاپ بوم امضا شده با قیمت 399 دلار) باعث می شود که اقتصاد فلسطینیسم معکوس صریح باشد: "اگر فکر می کنید وصل کردن پرچم های ما به یک چرخ 4 چرخ وطن پرستی است ، ممکن است یک حامی ترامپ باشید!... اگر نقاشی های مک ناتون را در خانه خود آویزان کنید ، ممکن است حامی ترامپ باشید! "McNaughton همچنین NFT های ترامپ را به فروش می رساند ، و اخیر ترامپ در آن بازار احتمالاً تلاشی برای عضله سازی رقبا است.

هنرمند دیگری به نام جولیان ریون در سال 2017 پس از اینکه گالری ملی پرتره از آویزان کردن تابلوی 16 فوتی سر ترامپ در کنار عقاب سر به فلک کشیده و پرچم آمریکا خودداری کرد، نبردی در نهایت بی ثمر با اسمیتسونیان آغاز کرد، پرتره ای که کمی بهتر از ترامپ بودکارت های تجاری. چالش ریون برای یک موزه تاسیس شده، اجرای عمومی بود، که تا حدی به این منظور طراحی شده بود که نشان دهد استانداردهای کیفیت و گنجاندن گالری پرتره به سادگی غیرمنطقی است، و اگر به عقاید معکوس اعتقاد دارید، چنین هستند. هنگامی که «هنر عالی» مرزهای خود را گسترش داد تا «هنر بد» یا چیزهایی را که هرگز در نظر گرفته نشده اند هنر باشند، بسط داد، سازندگان هنر بد قدرت یافتند تا اقتدار نهادی دنیای هنر را به چالش بکشند.

از نظر استراتژیک، البته، بهترین چیز برای برند ترامپ، بهترین امید برای حفظ محبوبیت او، این است که افرادی که تمایل به خندیدن به ترامپ دارند، به خندیدن به ترامپ ادامه دهند. این خشم پیروان او را برمی انگیزد، آنها احساس می کنند که آنها هستند که مورد خندیدن قرار می گیرند، و این به نوبه خود حس همذات پنداری خالص قبیله ای با رئیس جمهور سابق را القا می کند.

این شوخی، در پایان، متأسفانه به ضرر افرادی خواهد بود که 99 دلار برای NFT های او پرداخت می کنند، که، علی رغم آنچه که به نظر می رسد افزایش علاقه اولیه است، احتمالاً به عنوان یک سرمایه گذاری بلندمدت بسیار خطرناک است. اما این نیز برای ترامپ بسیار مناسب است، تقطیر کاملی از دیدگاه منحصر به فرد او در بازاریابی. NFTS یک هنر تقلیل یافته و پوچ است: شما برای یک شی یا چیزی پول نمی پردازید، فقط یک ایده یا یک احساس. ترامپ در مورد سیاست هم همین کار را می کند: وقتی روی او سرمایه گذاری می کنید (با رای خود، حمایت مالی یا صرفاً محبت خود)، از نظر سیاست یا دستاوردها تقریباً هیچ چیز ملموسی دریافت نمی کنید. اما شما باید به جامعه او تعلق داشته باشید، با تمام مزایای ناملموس اما غیرقابل تعویض آن.